Nowlive.eu

Registreren
 

Versjes uit de oude doos
gelezen 78335 keer 0 leden en 2 gasten bekijken dit topic.
* december 09, 2008, 23:09:02
#18
koen maak je men schoen
ja juffrouw zal het dadelyk doen
koen is men schoen al klaar
ja juffrouw betaald u maar

koen ik heb geen poen
nou dan dag juffrouw zonder schoen

Gelogd


Nowlive.eu

Re: Versjes uit de oude doos
« Reactie #18 Gepost op: december 09, 2008, 23:09:02 »

* december 09, 2008, 23:03:38
#17
af en toe gaan pa en moe
met ons naar de speeltuin toedat is voor ons kinderen het fynste wat bestaat
ma draagt broodjes in haar mand
pa de trommel met verbanden dan gaan we naar de speeltuin....

Gelogd


december 09, 2008, 22:24:32
#16
Klikspaan,
 Halve maan,
 Je durft niet over mijn straatje te gaan!
 't Hondje zal je bijten,
 't Katje zal je krabbelen -
 Dat komt van al je babbelen!

Gelogd


december 09, 2008, 22:18:38
#15
 Gerard de Vries - "Het spel kaarten"

Het was in de tweede wereldoorlog.
Een groep soldaten kwam terug van een patrouille en arriveerde in een
klein dorp.
De volgende morgen, zondag, ging een aantal van hen onder leiding van een
sergeant, naar de kerk.
Nadat de geestelijke een gebed had gelezen begon 'ie te preken.
Die jongens die een kerkboek hadden haalden het te voorschijn.
Maar 1 van hen had alleen maar een spel kaarten bij zich dat 'ie voor zich
uitspreidde.
De sergeant zag wat 'ie deed en zei dat 'ie de kaarten weg moest doen.
Na afloop van de dienst werd de soldaat gestraft en bij de officier
militaire politie
gebracht.
'Waarom heeft u 'm hier gebracht, sergeant?', vroeg de officier.
'Hij zat te kaarten in de kerk', was het antwoord.
'Wat heb je daar op te zeggen, knaap?', zei de luitenant.
'Heel veel', was het antwoord van de bewuste soldaat.
'Dat zullen we hopen, want als je geen deugdelijke reden hebt, dan zal ik
je strenger straffen
dan wie ook.
'De soldaat zei: 'Luitenant, ik ben zes dagen op patrouille geweest.
Ik had geen bijbel of kerkboek, maar ik hoop u te kunnen overtuigen van de
oprechtheid van m地 bedoelingen'.
Nadat 'ie dit had gezegd, begon 'ie z地 verhaal.

'Kijk luitenant, als ik naar de aas van het spel kijk, dan weet ik dat er
maar 鳬n God is, en de twee vertelt me dat de bijbel in twee delen
verdeeld is, het oude en het nieuwe testament.
Als ik de drie zie, dan denk ik aan de Vader, de Zoon en de Heilige
Geest.
De vier herinnert me aan de vier evanchelisten die het woord predikten,
Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes.
De vijf doet me denken aan de vijf wijze maagden die hun lamp brandend
hielden en gespaard bleven.
Vijf van de tien waren dwaas en werden verstoten; de overige vijf bleven
gespaard.
Zes, dat zijn de zes dagen waarin God de hemel en de aarde heeft gemaakt.
Zeven herinnert me aan de zevende dag, de rustdag.
De acht doet me denken aan de acht mensen die gered werden toen de aarde
vernietigd werd.
Het waren Noach, z地 vrouw, z地 zonen en hun vrouwen.
Bij de negen denk ik aan de melaatsen die onze Redder reinigde van de
zonden, en negen van de tien bedankten Hem zelfs niet.
Bij tien denk ik aan de tien geboden die Mozes op de stenen tafelen
ontving.
Zie ik de koning, dan weet ik dat er slechts 鳬n grote Koning is.
De vrouw herinnert me aan moeder Maria, koningin van de hemel.
De boer van het spel is de duivel.
Als ik de tekens op de kaarten tel dan kom ik tot 365, de dagen van het
jaar.
Er zijn 52 kaarten, de weken van het jaar.
Vier kleuren zijn er, vier weken in een maand.
Er zijn twaalf kaarten met een afbeelding, dat wil dus zeggen: twaalf
maanden in een jaar.
Ook zijn er dertien troeven in een spel, dertien weken in een kwartaal.
Ziet u luitenant, m地 speelkaarten betekenen voor mij een bijbel, een
almanak en een kerkboek tegelijk.'

Beste mensen, dit was een waar verhaal.
Ik weet het zeker, want die soldaat, dat was ik.

Gelogd


* december 09, 2008, 21:12:39
#14
Hannes loopt op klompen
zimpe zampe zompe
door de plassen dat het spat
broek en kousen worden nat!
Moeder zegt: "Hans, laat dat hoor!"
Hannes die loopt stevig door
hij laat zich niet lompen!

Hannes zit te brommen
rimme, ramme, romme
op zijn vader, op zijn moe
snauwt zijn broers en zusjes toe
heeft met niemand ooit geduld
zeg hem "Jij hebt zelf schuld!"
nou daar mot je niet om komme!

Wil je 't eens proberen
lirre, larre, leere
iets te maken van het kind
't is verloren moeite, vrind!
Jongetjes zo vol venijn,
kinderen die zo koppig zijn
kun je niet bekeren.

Gelogd


* december 09, 2008, 21:11:12
#13
Elsje Fiederelsje
zet je klompjes bij 't vuur.
Moeder bakt pannekoeken
maar het meel is zo duur.

Tingelingelinge pannekoek
stroop met rozijnen,
tingelingelinge pannekoek
kom op bezoek!

Gelogd


* december 09, 2008, 20:56:21
#12
Als Snip niet snapt wat Snap snapt

En Snap snapt niet wat Snip snapt

Als Snip snapt Snap en Snap snapt Snip

Verdwijnt het Snip en Snap begrip

Waar Snap snapt niet waar Snip snapt

En Snip snapt niet wat Snap snapt

Als Snap Snip snapt en Snip snapt Snap

Doen Snip en Snap geen klap

Gelogd


* december 09, 2008, 20:46:34
#11
Marietje

 

Marietje was een heel lief kind,

Maar bang, verschrikkelijk bang.

Alleen in donker, voor geen geld,

Al was het in de gang.

 

Eens zei haar moeder: lieve kind,

Hier is een kaars mijn schat.

Ga even naar de zolder toe

En haal een turf of wat.

 

Marietje vloog de trappen op,

Met licht dorst zij wel gaan.

Maar boven ging haar kaarsje uit,

Toen bleef ze in 't donker staan.

 

Drie stappen deed ze nog,

Maar o, daar viel iets op haar neer.

Het spookt, het spookt, ach help, ach help,

,k zie nooit mijn moesje meer.

 

Haar moeder vloog haar achterna

En denk niet dat ik jok,

Het spook dat haar te pakken had,

Was maar een oude sok,

Die van de lijn gevallen was.

 

Pas brandde het kaarsje weer,

Of lachend riep Marietje uit

 ,k vrees nooit geen spoken meer.




 


Gelogd


december 09, 2008, 20:37:03
#10
't Zonnetje gaat van ons scheiden.
   
't Zonnetje gaat van ons scheiden   
't Avondrood kleurt weer het veld.
Zoete rust mogen wij beiden,
Nog door geen zorgen gekweld!
Hoort gij, hoe 't klokje met lieflijke klank
Ons weer naar huis roept tot bede en dank?
Luidt nu o klokje, luidt voort,
Slapen wij straks ongestoord.

Schemering daalt op de dreven,
De avondster glanst weer van ver.
Straks staat Gods naam weer geschreven,
Schitt'rend in sterre bij ster.
Hoort gij hoe 't klokje met lieflijke klank
Ons weer naar huis roept tot bede en dank?
Luidt nu o klokje, luidt voort,
Slapen wij straks ongestoord.

Welkom, verkwikkelijke avond,      
Dank, die uw zoet heeft bereid.
Rust na de arbeid, hoe lavend!
God heeft ons 't leger gespreid!
Hoort gij, hoe 't klokje met lieflijke klank
Ons weer naar huis roept tot bede en dank?
Luidt nu o klokje, luidt voort,
Slapen wij straks ongestoord.


Gelogd


* december 09, 2008, 20:33:06
#9
De kleinste

In 't groene dal, in 't stille dal, Waar kleine bloempjes groeien,
Daar ruischt een blanke waterval, En druppels spatten overal,
Om ieder bloempje te besproeien, Ook 't kleinste,
Om ieder bloempje te besproeien, Ook 't kleinste!

Gelogd


* december 09, 2008, 20:23:54
#8
Ik ga slapen ik ben moe
Sluit mijn bijde oogjes toe
Here houdt ook deze nacht
Over mijn kinderen getrouw de wacht
Amen.        #kus



Gelogd


* december 09, 2008, 20:13:42
#7
Raadgevingen van ene moeder aan haren zoon


Beste jongen nu gij groot wordt,
Luister eens naar moeders raad;
want ik weet bij ondervinding
Hoe het in de wereld gaat.

 

Zorg vooral voor een diploma,
Leer wat Engels en wat Frans.
Zoek een staatsbetrekking jongen.
dan hebt g' op pensioen wel kans.

 

Blijf toch braaf in 't leger jongen,
Schuw de herberg en de straat.
Daar zijn toch zoveel gevaren.
Waar men best niet over praat.

 

Trouw een meisje van den buiten:
Zuinig, proper niet te sjiek.
Maar op d' eerste plaats mijn jongen,
 Zij ze Vlaams en katholiek.

 

 Houd in uw gezin in ere
Ieder huisje heeft zijn kruis.
En zit g' ooit in de miserie:
Kom dan gauw naar moeke thuis.

 

Hilde Goes


Gelogd


* december 09, 2008, 20:09:33
#6
Naar bed, naar bed, zei Duimelot

 Naar bed, naar bed, zei Duimelot,
 Eerst nog wat eten, zei Likkepot.
 Waar zal ik het halen? vroeg Langelot,
 Uit Grootvaders kastje, zei Ringeling.
 Dat zal ik verklappen, zei 't kleine ding.



Gelogd


* december 09, 2008, 19:53:23
#5
De krekel en de mier (La cigale et la fourmi)

Jean de La Fontaine


De krekel sjirpte dag en nacht, zo lang het zomer was,
Wijl buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop door 't gras
"Ik vrolijk je wat op," zei hij. "Kom, luister naar mijn lied."
Zij schudde nijdig met haar kop: "Een mier die luiert niet!"

 

Toen na een tijd de vrieswind kwam, hield onze krekel op.
Geen larfje of geen sprietje meer: droef schudde hij zijn kop.
Doorkoud en hongerig kroop hij naar 't warme mierennest.
"Ach, juffrouw mier, geef alsjeblieft wat eten voor de rest

 

van deze barre winter. Ik betaal met rente terug,
nog voor augustus, krekelwoord en zweren doe 'k niet vlug!"
"Je weet dat ik aan niemand leen,"
Zei buurvrouw mier toen heel gemeen.

 

"Wat deed je toen de zon nog straalde
En ik mijn voorraad binnenhaalde?"
"Ik zong voor jou," zei zacht de krekel.
"Daaraan heb ik als mier een hekel!

 

Toen zong je en nu ben je arm.
Dus dans nu maar, dan krijg je 't warm!"
Wie leeft van kunst gaat door voor gek.
Vaak lijdt hij honger en gebrek.




Gelogd


december 09, 2008, 18:26:11
#4
Op de grote, stille heide.

Op de grote, stille heide
Dwaalt de herder eenzaam rond,
Wijl de wit gewolde kudde
Trouw bewaakt wordt door de hond.
En al dwalend ginds en her,
Denkt de herder: Ach, hoe ver,
Hoe ver is mijn heide!
Hoe ver is mijn heide, mijn heide!

Op de grote, stille heide
Bloeien bloempjes lief en teer,
Pralend in de zonnestralen
Als een bloemhof heinde en veer
En tevree met karig loon,
Roept de herder: O, hoe schoon,
Hoe schoon is mijn heide!
Hoe schoon is mijn heide, mijn heide!

Op de grote stille heide
Rust het al bij maneschijn,
Als de schaapjes en de bloemen
Vredig ingeslapen zijn.
En terugziende op zijn pad,
Juicht de herder: Welk een schat!
Hoe rijk is mijn heide!
Hoe rijk is mijn heide, mijn heide!

Gelogd


Nowlive.eu

Re: Versjes uit de oude doos
« Reactie #4 Gepost op: december 09, 2008, 18:26:11 »