Nowlive.eu

Registreren
 

Gedichten
gelezen 131901 keer 0 leden en 1 gast bekijken dit topic.
* december 21, 2011, 01:49:41
soms

wil je niet gaan slapen
en blijf je liever wakker
bang om de nacht weer in te gaan
en te gaan liggen malen

vaak

weet je niet eens waarom
en zit je maar te dubben
want je weet dat het weer komt
dat malen in de nacht

meestal

dan maar weer wachten
totdat je denkt ik ben zo moe
en koud ik ga naar boven
er komt een nieuwe dag

morgen

wakker worden en is het over
weer volop energie en zin
het lijstje voor de kerst afmaken
er tegen aan

Gelogd


Nowlive.eu

Re: Gedichten
« Reactie #214 Gepost op: december 21, 2011, 01:49:41 »

* december 14, 2011, 22:16:10
Gedicht van mijn overleden buurvrouw.

Soms droom ik

dat alles als het oude is.

Soms droom ik

Dat de tijd is blijven staan

Het waarom is me ontgaan

Alsof iets is gebleven

Nooit is weggegaan

Soms droom ik

Gelogd


* december 14, 2011, 22:04:02
Kerst op Nowlive

De smiley's zijn er weer
na de foto's en verhalen
en zomaar ineens ook het gevoel..
een smiley spreekt wel duizend talen

Zou ze wel zomaar allemaal
achter elkaar in dit vakje willen zetten
maar dat mag vast van bobbie niet...
want zelfs mijn nood breekt niet haar wetten

Het komt eraan mijn kerstgevoel
of is het net zomaar ineens gekomen
de zin om een paar weekjes...
tussen de lichtjes en versieringen te wonen

Het stalletje met al die mooie beeldjes
in wit met heel lichtgoud pastel gekleurd
ooit voor mij uit Mexico meegenomen..
door een KLM piloot al is dat jren geleden gebeurd

Die oude zilveren ballen, pegeltjes, engeltjes
en vogeltjes met hier en daar nog een vergeten
vleugje engelenhaar, nog van mijn ouders boom
van vroeger.. ze moesten eens weten

Toen en nu is vermengd en het is allebei leuk
het is heel langzaam zo gelopen
naast alles wat we waren gewend..
is bij ons Nowlive de huiskamer binnengeslopen

Wat trekken we aan en wat gaan we eten
en is jouw boom al helemaal klaar
zo beleven we samen maar ook weer niet echt...
toch een beetje de kerst met elkaar

 #smile001  #xmas009   #xmas014  #smile006   #smile012  

« Laatst bewerkt op: december 14, 2011, 22:06:01 door willemijn »

Gelogd


* november 30, 2011, 20:56:47
Voor Annet

Hoe lang ken ik je al
hoe lang al ken ik je naam
hoe lang al ben ik eraan gewend
om je naam op Nowlive te zien staan

Zo gelachen met jou lieve Annet
al vanaf het begin was je erbij
de mooiste tijd.. jouw mooiste tijd
want jij staat me voor altijd bij

Op een nacht op reis we waren het zat
we wilden naar zonnige stranden
ongelofelijk hoe we die nacht
na zoveel gedoe toch aan die zee belandden

De vliegreis met zoveel tumult aan boord
wij allemaal blij dat we veilig waren geland
lachen gieren brullen en jij Annet
had de hoofdrol op het beloofde strand

Jij lieve meid, ik zal je nooit vergeten
je was zo leuk.. tot op het laatst
maar jeetje wat had je het zwaar
maar toch totdat je het kon heb je hier iets geplaatst

Annet.. meisje uit mijn eigen geboortejaar
we hebben elkaar vaak pms gestuurd
over ons huis, de tuin of hetzelfde keukenraam
weet ik veel... maar te kort geduurd.

Rust zacht Annet, zal altijd aan je bliijven denken
Je was zo sterk, een vriendinnetje
Een voorbeeld voor ons allemaal
Een dikke kus, mijn laatste zinnetje..

 #kus 

« Laatst bewerkt op: november 30, 2011, 20:59:18 door willemijn »

Gelogd


* november 30, 2011, 12:43:31
Handen vallen stil

Handen vallen stil
Warmte vloeit weg in de dood
koud en kil voelen ze aan.
Je pakt ons niet meer vast
Je laat je niet meer voelen.

Wij denken aan die vertrouwde handen
zo lief, zo bekend,
handen, waar wij de onze in legden
en ons veilig voelden.

Onze kleine kinderhandjes
in jouw vertrouwde grote handen.
Handen die ons met liefde verzorgden,
ons troosten, ons stevig vasthielden.
O, konden we ze nog maar n keer voelen
We zouden ze vastpakken,
we zouden ze op onze wangen leggen,
we zouden onze tranen erin verbergen
en, we zouden ze nooit meer loslaten.

Ik moet denken aan die zorgzame handen,
zo lang gezwoegd, zo lang geleefd,
zo getekend door het leven.
Handen, die ons gedragen hebben
voor ons gebeden,
handen, verweerd door het leven, vergroeid met het werk,
goed om ze te zien, veilig om ze vast te houden,
zo oud, zo wijs.
O, konden we ze nog maar n keer voelen
We zouden ze vastpakken
de rimpels blijven strelen
en denken aan al die jaren met jou.

O, mag God jou hand nu vastpakken,
Jou op handen dragen
en laten leven in de palm van zijn hand.
Ik wil het geloven,
ik blijf het hopen,
ik vertrouw op zijn beschermende hand,
want anders zijn jou handen wel erg stil.

Gelogd


* november 22, 2011, 10:31:51
Mist.

De mist lokt mij naar buiten
om te kijken hoever ik kan zien
ik hoor nog een vogel fluiten
maar zien nog geen meter of tien
het geluid van een naderende trein
maar ik zie hem niet
aan het geluid te horen
is hij al weer voorbij
stil is het  weer
een kleine wereld om mij heen
druppels vallen van de bomen
dat is wat ik voel en hoor
het voelt zo stil en alleen
in die witte waas is alles zo sereen
maar als de mist weer verdwijnt
komen de aardse kleuren weer te voorschijn
kun je weer heinde en ver zien
tot aan de horizon wel mischien.

Gelogd


* november 20, 2011, 00:26:51
mist...

het is zo anders allemaal
weg is m'n uitzicht op al die bomen
hoe klein is nu m'n wereldje
ineens zo klein en kaal

de heg als laatste in het zicht
maar verder helemaal niets
dan een waas van grijze rook
waar verder niets meer achter ligt

in 't midden helemaal alleen
draai ik een rondje maar niets verandert
want vanavond draait de wereld
een rondje om mij heen
« Laatst bewerkt op: september 29, 2014, 02:47:51 door Bobbie »

Gelogd


* oktober 26, 2011, 19:06:32
Geluksmomentje

Waar komt het toch ineens vandaan
zo onverwacht, in ene dat gevoel..
wat een beetje verloren was gegaan
overstemd door dingen die gebeuren..

Die tinnen schaal met schelpenzand
een dikke groene kaars in 't midden..
omringd door oesterschelpen vers van 't strand
uit Bretagne door mijn zoon verzameld..?

Hortensiablaadjes in blauw en donkerpaars
er tussenin gelegd wat kleurt dat mooi..
mijn herfststukje al is het wat raars
zonder kastanjes en eikels en herfstbladen..?

Wat het ook is ik voel me verrijkt
overvallen door eigenlijk niets..
een geluksmomentje zo gemakkelijk bereikt
het is er nog, maar was het er dan niet meer..?


« Laatst bewerkt op: oktober 26, 2011, 19:08:50 door willemijn »

Gelogd


* oktober 20, 2011, 22:58:14
Vogelvlucht

Kau..kau.. kau.. kau.. kau...
klonk het uit meer dan honderd keeltjes
ik keek omhoog en wauw..
zo'n schouwspel met zo veeltjes

Een lange V.. hoog in de lucht..
symetrisch vlak achter elkaar aan
ik slaakte een diepe zucht..
om zoiets moois voorbij te zien gaan

Geen idee wie jullie waren..
brede vleugels als een golf heen en weer
heb jullie na staan staren..
kau..kau..kau.. ik hoor het keer op keer

Als vliegtuigjes over het landschap zweven..
hoe mooi moet jullie uitzicht zijn geweest
zou dat ook wel willen beleven..
en zie het voor me in mijn geest

Denk aan jullie, waarheen de reis..
en slapen jullie nu lekker in een boom?
of ergens lekker eigenwijs..
in een verlaten mobile home
« Laatst bewerkt op: september 29, 2014, 02:48:52 door Bobbie »

Gelogd


* oktober 09, 2011, 23:49:12
Voor Mees.

Meesje.. moet ik zeggen
een mannetje van 4 maandjes jong
Acht pondjes had ik gisteren in mn handen
Meesje.. wat moet ik zeggen

Mannetje.. je hebt het gered
en wat ben je mooi met dat kuiltje
in je kinnetje en je kleine neusje
Mannetje.. je hebt het gered

Meesje.. je wordt al zo sterk
je liet m'n vingers bijna niet los toen ik
je veilig weer aan je moeder gaf
Meesje.. wat ben je al sterk
« Laatst bewerkt op: september 29, 2014, 02:48:22 door Bobbie »

Gelogd


* september 16, 2011, 01:45:38
haha joepie, dat ben jij weer hoor
altijd klaar voor een leuk commentaar..
mijn gezicht een smiley, van oor tot oor   #leuk
als ik naar jouw gedichtje staar..

ik zie je al zitten, ogen als schoteltjes zo groot   #smiley_duh
je mama met schelpjes in de weer....
koester het maar want zij genoot 
wat wil je nog meer...

« Laatst bewerkt op: september 16, 2011, 01:47:31 door willemijn »

Gelogd


* september 16, 2011, 00:10:12
tis dat ik die visjes met hun huis op buik en rug niet lekker vind,
anders zou ik zo zin hebben gekregen..al bij de eerste hint.  #leuk

ze zitten ook wel eens in een potje, een hele familie op het zuur,
en volgens mij niet eens echt duur.

mijn moeder kon er ook zo van genieten, dat is heus waar,
en ik maar gillen "mama je eet allemaal gebitjes" dat vond ik zo raar.

mijn moeder zei dan... genietend en al van die bolletjes met tandjes,
sommige dingen moet je niet naar kijken, stop het eens in je mond, pak er maar 1 met je handjes.

neeeeee, gruwel, gruwel... dat doe ik echt niet,
dan mis jij een hele hoop, rare griet.

ik ... vies kijkend en vol ongeloof hoe ze het at als stroop,
dacht ... weet je... eigenlijk heb je wel mazzel, nu ik ze niet eet heb jij er een hele hoop.  #div_s02


Gelogd


* september 15, 2011, 20:36:48
Mmm... ;-))

Zo.. dat was lekker, ik ben voldaan
het moest er weer een keer van komen..
had al een tijdje droog gestaan
dus heb ik aktie ondernomen...

Was wat ziekjes, en kwam het er niet van
ik moest er niet aan denken..
al dat gedoe van te voren en dan
afwachten wat het uurtje zou schenken..

Boodschapjes gedaan, een lekker flesje wijn
om vijf uur stond ik in de keuken..
want op tijd moest alles in orde zijn
om alles van te voren op te leuken..

Tafeltje klaar, doekjes lagen klaar
want je vingers gaan een beetje ruiken..
jeetje wat klinkt dit allemaal raar
nu ik lekker zit uit te buiken...

Heb mezelf eens lekker verwend
met iets wat ik zo lekker vind..
heb daarvoor niet nodig een leuke vent
zoals jullie wellicht dachten na deze hint...

Lieve mosseltjes met de schelpjes dicht
mooi om te zien, zo lekker om te eten..
Voor julie dit 'prachtige' gedicht
want jullie zijn 'op te vreten'..
« Laatst bewerkt op: september 15, 2011, 21:16:54 door Bobbie »

Gelogd


* september 10, 2011, 01:00:26
Een stapje naar boven na zo een lange tijd
dan toch weer twee stapjes naar benee.
even ademhalen en opnieuw die strijd
naar boven, valt niet mee.

Toch lijkt het erop dat de stapjes hun werk doen
m'n knietjes geven het niet op.
geen weg meer terug naar die tijd van toen
omhoog, steeds verder naar die top.

Hoe hoog die top, dat moet nog blijken
telkens denk ik dat ik er al ben.
na even rust denk ik nog verder te kunnen bereiken
of dat ik er moet blijven zoals ik het ken.

Denk dat ik hier blijf, m'n rustpuntje is waar
het evenwicht is tussen nu en toen.
M'n knietjes zijn het zat, het klimmen is klaar
ik ga het gewoon weer doen.

Niet meer zoeken, maar gewoon laten gaan
mezelf zijn en altijd mezelf blijven zijn.
De rugzak blijf ik altijd dragen, geen ontkomen aan
ik draag hem gewoon, al is het met pijn.


« Laatst bewerkt op: september 10, 2011, 01:02:28 door willemijn »

Gelogd


september 07, 2011, 22:54:50
Soms voel ik mij wat eenzaam
Vol zorgen, zo alleen
Dan kijk in altijd even
In stilte om me heen

Zoveel tranen in de wereld
Zoveel pijn en zoveel leed
Dat maakt dat ik dan even
Mijn eigen 'ik' vergeet

Hoe klein zijn wij, hoe nietig
Onbelangrijk in het geheel
De pijn, de honger, de oorlog
Voor iedereen teveel

Zoveel tranen in de wereld
Zoveel pijn en zoveel leed
Wat gaat er nog gebeuren
Geen mens dat dat nog weet

Dan schaam ik mij een beetje
Voor de zorgen in mijn hoofd
Over geld en over kleding
Over een etentje dat mij is beloofd

Vanavond ben ik dankbaar
Voor mijn leven, voor mijn plaats
Voor de kansen die wij krijgen
Voor de vrijheid, niet als laatst

Ik denk aan de perfecte wereld
Waarin iedereen is wie hij wil
Tot dan ben ik in mijn zorgen
Soms gewoon maar even stil
« Laatst bewerkt op: september 29, 2014, 02:49:54 door Bobbie »

Gelogd


Nowlive.eu

Re: Gedichten
« Reactie #200 Gepost op: september 07, 2011, 22:54:50 »