Nowlive.eu

Registreren
 

Zorgstelsel/Thuiszorg
gelezen 19602 keer 0 leden en 1 gast bekijken dit topic.
mei 20, 2017, 13:59:43
#31
Patiëntenfederatie: Ouderen hebben meer zorg nodig

Ouderen hebben veel meer hulp en ondersteuning nodig dan naasten kunnen bieden. Dat blijkt uit een onderzoek onder 4672 ouderen, naasten en zorgverleners, uitgevoerd door Patiëntenfederatie Nederland.


Over het hele onderzoek geeft bijna de helft (48 procent) van de ondervraagde ouderen en naasten aan knelpunten te ervaren bij de zorg en ondersteuning voor ouderen met een kwetsbare gezondheid. Van de professionals geven bijna alle deelnemers (95 procent) aan tegen problemen aan te lopen.
Kosten

Naast het probleem dat zorg van naasten te beperkt is, zeggen ouderen en mantelzorgers onder andere dat er vaak geen passende hulp is via hun gemeente. Ook de afstemming tussen de verschillende zorgverleners gaat volgens hen niet goed. Daarnaast zijn er mensen die in de problemen komen, omdat ze de eigen kosten voor noodzakelijke zorg niet kunnen betalen.

Ook het regelen van zorg blijkt een probleem. De ouderen en mantelzorgers geven aan dat er zoveel instanties zijn, dat het vaak niet duidelijk is wie wat doet. Ook vinden ze het lastig om op de hoogte te zijn van alle wetten en regelgeving.

Een kwart van de ouderen vindt dat hun woonomgeving vaak niet aansluit bij wat zij nodig hebben. Zij zouden graag in een veilige omgeving wonen, in aanleunwoningen, zorgappartementen of het oude verzorgingshuis.
Gesprek

De deelnemers aan het onderzoek denken dat een deel van de problemen kan worden voorkomen als er meer tijd komt voor een goed gesprek over de vraag welke zorg en ondersteuning iemand nodig heeft. Ook zeggen ouderen dat het al helpt als ze beter voor zichzelf opkomen.





Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


Nowlive.eu

Re: Zorgstelsel/Thuiszorg
« Reactie #31 Gepost op: mei 20, 2017, 13:59:43 »

maart 01, 2017, 19:01:25
#30

E-luier moet zorgen voor betere zorg in verpleegtehuis


De introductie van de e-health luier moet de zorg in verpleeghuizen aanzienlijk verbeteren. De luier is uitgerust met technologie die aangeeft wanneer er verschoond moet worden. Stichting Philadelphia Zorg uit Amersfoort werkt als eerste met het materiaal.


Incontinente patiënten in verpleeghuizen en verzorgingsinstellingen zijn een grote zorg. Ruim 48 procent van bewoners zijn niet meer in staat hun plas op te houden en dragen continue een luier. Het verschonen daarvan is niet alleen belastend voor het personeel, maar is ook een inbreuk op de lichamelijke integriteit van de cliënten.

De slimme luier, ontwikkelt door de Deense fabrikant van incontinentiemateriaal Abena werkt via sensoren, die het vochtgehalte meten. De bevindingen worden doorgegeven aan een app. ,,Op de telefoon is precies af te lezen hoe vol een luier is en wie aan verschoning toe is. Desgewenst klinkt een signaal’’, aldus Rob Basjes, directeur van Abena Nederland.
Onnodige controles

Groot Schutterhoef in Leusden – instelling voor ernstig verstandelijk beperkten - kent inmiddels de voordelen. De instelling testte samen met vijf andere locaties van Philadelphia Zorg het afgelopen half jaar de slimme e heath-luiers. ,,Bewoners hoeven niet meer onnodig worden gecontroleerd tijdens standaard verschoningsrondes waarbij iedereen uit zijn rolstoel moet worden getild. Door de tijdige melding via de app wordt bovendien natte kleding en nat beddengoed voorkomen’’, zegt Greet Prins, voorzitter van de raad van bestuur van Philadelphia Zorg.

De luier van Abena moet niet alleen tijd, maar ook geld in de zorg besparen. De stukprijs ligt hoger dan standaard incontinentie-materiaal, maar de kosten op extra wasbeurten wordt volgens de fabrikant bespaard.

 


Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


november 18, 2016, 16:00:28
#29
Hugo Borst: Veranderingen in de zorg moeten sneller

ZORG MANIFEST  Hugo Borst en Carin Gaemers, die samen het manifest Scherp op ouderenzorg schreven, woonden gisteren een zorgdebat bij. Borst beschrijft hoe hij de dag heeft ervaren.


Fleur Agema (PVV) deed het, en anders had Mona Keijzer (CDA), Henk van Gerven (SP), Henk Krol (50Plus), Vera Bergkamp (D66) of Linda Voortman (GroenLinks) het wel gedaan: alle politici oproepen om het manifest Scherp op ouderenzorg te steunen. Binnenkort worden onze aanbevelingen en verbeteringen mogelijk vervat in een motie. Maar zelfs als die wordt aangenomen, wat de verwachting is, staan Carin Gaemers en ik niet te juichen.

Gematigd positief
Ik zoek naar de juiste woorden voor onze gemoedstoestand. We zijn na een halfjaar actievoeren en lobbyen gematigd positief. Omdat we al meer dan 100.000 handtekeningen hebben. Omdat het heter wordt onder de voeten van slechte zorgbestuurders. Omdat alle politieke partijen echt willen dat het in alle verpleeghuizen in Nederland uitstekend gaat. Maar ik kan niet ontkennen dat ik gisteren tijdens het debat over de verpleeghuiszorg ook ten prooi viel aan ongeduld, ergernis en argwaan. Ik viel zelfs eventjes in slaap, twee seconden, maar toch. Wat is het soms gedetailleerd, taai en complex.

Ambivalent gevoel
De knap geconstrueerde open brief, gisteren in deze krant, die staatssecretaris Martin van Rijn aan Carin en mij schreef zorgde ook al voor een ambivalent gevoel. Mooi hoe hij over zijn demente moeder schrijft en warm wat hij zegt over de mensen die onze kwetsbare geliefden zo liefdevol verzorgen. Er staat eigenlijk geen onvertogen zin in zijn schrijven. Het moet potverdorie beter! Er is zelfs de suggestie van gezwinde spoed. Zo vlak voor de verkiezingen bewegen de heren en dames politici zich in looppas voort, maar halleluja, we gaan nog steeds over De weg der Geleidelijkheid - en wat is die gruwelijk lang.

Even iets technisch - helaas ontkomen ook Carin en ik er niet aan. De Leidraad Personeel moet per 1 januari de garantie worden voor goede verpleeghuiszorg. Er staan goede dingen in. Zwart op wit lezen we dat aandacht en begeleiding even belangrijk zijn als verzorging en verpleging. Eindelijk! Hulde.




Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


november 06, 2016, 20:04:39
#28
maar dat is echt niet het enige ...ben vrijwilligster geweest in het zonnenhuis Amstelveen ook met het eten , mocht niet langer duren dan n half uur ...maar de mensen kunnen niet vlug eten met het toetje hebben ze al n half uur nodig maar er waren geen mensen om hun te helpen ,en ook al zaten ze nog te eten werd het eten onder hun vandaan gehaald met de woorden , vond u het niet lekker mijnheer .....

Gelogd
leef het leven


november 06, 2016, 14:37:29
#27
Dementen vergeten dat ze net naar de wc zijn geweest'

Het wordt nu al 'het tehuis met het plascontract' genoemd. Bewoners zijn boos, maar niet op het personeel. ,,Die meiden lopen de poten onder hun lijf vandaan.''


Coen van Baalen (74) begint te huilen. Met zijn vrouw zit hij in het zonnetje voor verpleeghuis Careyn Grootenhoek in Hellevoetsluis, waar hij al twee jaar woont na een zware hersenbloeding. De ophef over de plasafspraken in het tehuis, niet alleen hier het gesprek van de dag, heeft hem volgens zijn vrouw 'diep gekwetst'. Hij ziet het als een aanval op 'zijn' verpleegsters.

,,Hij is heel emotioneel en vindt het gewoon heel erg dat dit gebeurt'', legt zijn vrouw uit, terwijl zij hem met een vrijwilligster troost. ,,Hij wordt hier hartstikke goed behandeld.'' De bewoner knikt. ,,Het bevalt mij hier best'', zegt hij. Van afspraken over het wc-bezoek heeft hij nog nooit gehoord. ,,Hij kan naar de wc wanneer hij wil'', bevestigt zijn vrouw die de hele dag bij hem in het verpleeghuis zit.

Zijn er nu wel of geen 'plascontracten' in het tehuis van zorginstelling Careyn, dat wegens slechte zorg toch al onder toezicht van het ministerie staat? Nee, zegt de leiding van de instelling. Het bestaan van plascontracten is 'een misverstand,' zegt Harry Luik, voorzitter van de raad van bestuur.

Maar er zijn met sommige bewoners wel afspraken over toiletbezoek. Bij ernstig demente bejaarden, legt Luik uit, is dat soms nodig. ,,Die zijn soms na vijf minuten alweer vergeten dat ze naar het toilet zijn geweest. Daar moeten wij wat structuur in aanbrengen.''

En dus zijn er voor die bewoners tijden vastgelegd. Volgens Luik is dat geen contract: de patiënten mogen ook op andere momenten naar het toilet. ,,Ze gaan sowieso aan het begin en einde van de dag. En als er op andere momenten aandrang is, dan mogen ze ook. Dat staat ook in het zorgplan. Dan vervalt de eerstvolgende tijd.''

Of je dat nou wel of niet een plascontract moet noemen: de bewoners en vrijwilligers in Grootenhoek maken zich over andere dingen veel drukker. Want er zijn hier veel grotere problemen, zegt vrijwilligster Anja Olivier.
Haar demente moeder woonde twee jaar in het verpleeghuis, totdat ze in mei dit jaar overleed. Olivier bleef als vrijwilliger actief. Het wc-bezoek is het probleem helemaal niet, weet zij. ,,Het grootste probleem is dat er veel te weinig personeel is.''

Op de afdeling lopen soms maar twee verpleegsters op een groep van tien tot vijftien bewoners. ,,Die meiden lopen de poten onder hun lijf vandaan. Het personeel staat hier ook met de handen in het haar. Daar moet eens naar gekeken worden, en niet naar die onzin over drie keer per dag naar de wc'', zegt ze boos.

Volgens haar is het zo erg dat als een bewoner valt, die soms pas een half uur later wordt gevonden op de gang. ,,Dat kun je het personeel niet kwalijk nemen, maar het zorgkantoor dat deze mensen maar zestien uur zorg geeft. Twee personeelsleden erbij op een afdeling en het probleem is opgelost. Maar dat kan niet, want de directeur moet zo veel verdienen.''

De verpleegsters van Careyn willen zelf niets zeggen over de ontstane commotie. Ze hebben instructies gekregen van de directie om niet met de media te praten. Maar ze zijn allemaal boos, wil er nog eentje kwijt. ,,Natuurlijk. We werken hier allemaal heel hard en als er zulke dingen worden beweerd, word je boos.''

In politiek Den Haag zijn ze intussen ook boos - maar dan op de leiding van de zorginstelling. De reacties van Kamerleden variëren van 'zorgwekkend' tot 'krankzinnig'. Staatssecretaris Van Rijn zei gistermiddag tegen de Kamer dat van plascontracten geen sprake mag zijn. Ouderen moeten er 'op kunnen vertrouwen dat ze daar veilig zijn en dat naar hen wordt geluisterd door professionals'.

Naar aanleiding van de ophef heeft Van Rijn contact opgenomen met de raad van bestuur. ,,De raad van bestuur heeft aangegeven dat bewoners naar het toilet kunnen wanneer zij dat willen. Ik heb van mijn kant geëist dat dit ook wordt gerealiseerd.''


Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


november 06, 2016, 14:33:42
#26
In veel meer tehuizen houden senioren hun plas op

Er zijn veel meer verpleeghuizen waar bewoners niet naar het toilet kunnen als ze dat willen. Ze moeten hun plas een paar uur ophouden of krijgen een luier om, ook als ze niet incontinent zijn.


Gisteren werd duidelijk dat sommige bewoners in verpleeghuis Grootenhoek in Hellevoetsluis maar drie keer per dag naar de wc mogen. De leiding ontkent dat er sprake is van 'plascontracten', maar erkent dat er met patiënten afspraken zijn over wanneer en hoe vaak iemand naar het toilet kan. Onacceptabel, oordeelt staatssecretaris Martin van Rijn.

Maar er zijn meer tehuizen met zulke afspraken, zeggen FNV Zorg en Patiëntenfederatie Nederland. In onder meer Zuid-Holland en Brabant zijn voorbeelden bekend van tehuizen waar personeel uit tijdgebrek de bewoners maar een paar keer per dag op de wc helpt. ,,Als personeel hebben we geen andere keuze'', vertelt Anja Koerten, die in een Haags verpleeghuis werkt waar zulke afspraken bestaan.

,,Als een bewoonster elk uur naar de wc moet, ook al is het maar een kort plasje, moet ik daarin schrappen. Van bovenaf hoor ik: sorry, mevrouw krijgt anders te veel zorguren."

Een luier
Het alternatief is een luier, ook voor bewoners die nog niet incontinent zijn, maar wel hulp nodig hebben bij de wc-gang. ,,In principe zou iemand die acht uur moeten kunnen dragen. 's Nachts is het beleid dat we niemand meer wakker maken voor een toiletbezoek. Het gevolg is dat bewoners soms in een drijfnatte luier wakker worden of minder gaan drinken."

In een recente enquête van FNV Zorg geeft 73 procent van de zorgmedewerkers aan dat bewoners langer moeten wachten op hun toiletbezoek. De reden: de krappe zomerbezetting. ,,Het is belachelijk en mensonterend'', zegt een woordvoerder van de Patiëntenfederatie Nederland. ,,Mogen plassen is een grondrecht, daar mag geen beperking op zitten. Maar helaas horen we het vaker.''

Een verzorgende van een grote Brabantse zorgorganisatie, die anoniem wil blijven, had het gisteren nog aan de hand. Een demente bewoner was erg onrustig. Om hem aandacht te kunnen geven, moesten twee bewoners in hun luier plassen. ,,Want zo'n luier is tijdbesparend. Het zijn keuzes om ziek van te worden."



Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


oktober 25, 2016, 23:49:16
#25
Zorgmanifest Borst raakt twintigduizend lezers in het hart

Het zorgmanifest dat Hugo Borst en Carin Gaemers gisteren lanceerden heeft duizenden lezers in het hart geraakt. Ruim 21.000 steunbetuigingen kwamen er al binnen op een speciale website. In het manifest legt Borst puntsgewijs uit hoe we volgens hem beter voor onze hulpbehoevende ouderen kunnen zorgen.


Gaemers is overweldigd door de enorme stapel reacties. ,,Dit is enorm. Wij krijgen in één dag de helft van het aantal reacties bij elkaar die nodig zijn voor een burgerinitiatief. Dat geeft wel aan hoe dit leeft  en dat wat wij naar voren brengen dus heel breed gedeeld wordt.''

Volgens Gaemers is het nu de taak van de politiek om er ook echt eens iets aan te doen. ,,We zien in Nederland initiatieven waar het wel goed gaat. Maar wat wij niet snappen is waarom dat niet overal lukt. Het is genoeg geweest. Doe er nu iets aan.''

Wie het manifest ook wil ondersteunen kan terecht op de website van Scherp op Ouderenzorg.


Als u het manifest wilt delen of ondertekenen, dan kan dat hier.


---->>    https://www.scherpopouderenzorg.nl/






Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


oktober 24, 2016, 18:56:02
#24
Het manifest van Hugo Borst en Carin Gaemers

Teveel kwetsbare ouderen in verpleeghuizen krijgen structureel niet de zorg die zij zo hard nodig hebben. Door gebrek aan aandacht zijn teveel verpleeghuisbewoners veroordeeld tot een monotoon bestaan. Dit is een aantasting van hun grondrechten.



Wij weten dat er veel verpleeghuizen zijn waar het wèl goed gaat. Daarom vinden wij het onacceptabel dat niet àlle zorginstellingen worden verplicht om optimale verpleeghuiszorg te leveren aan onze dierbare ouderen. Wij zien ook dat goede verpleeghuizen moeite hebben om niet door de bodem te zakken.

Wij roepen alle politieke partijen op eensgezind hun verantwoordelijkheid te nemen en zo snel mogelijk goede zorg voor alle kwetsbare ouderen in verpleegtehuizen te waarborgen. Nu en in de toekomst.

1. Stop met het politiseren van verpleeghuiszorg

Ouderenzorg is geen schadepost maar een kwestie van fatsoen. Het is geen politiek thema maar een algemeen belang.

2. Stel vast hoeveel zorgpersoneel nodig is om complete zorg te leveren

Pas het budget aan aan die norm. Aandacht is net zo belangrijk als verzorging en veiligheid.

3. Hanteer totdat deze norm is vastgesteld als vuistregel: minimaal twee bevoegde en bekwame zorgmedewerkers op een groep van maximaal acht personen

Stel daarvoor als noodmaatregel direct geld beschikbaar. De ouderen die nu in verpleeghuizen zitten, kunnen niet wachten tot overheid en zorgorganisaties het eens zijn.

4. Stop de overdaad aan registratie

Registreer op een eenvoudige en werkbare manier alleen wat bijdraagt aan de directe zorg en een zo simpel mogelijke verantwoording daarvan. Voor Big Data hebben we het Centraal Bureau voor de Statistiek.

5. Voer een verplichte ballotage in voor bestuurders en toezichthouders

Verpleeghuizen waar het goed gaat hebben betrokken, gemotiveerde bestuurders. Hun manier van werken moet de maatstaf zijn. Iedere bestuurder en iedere toezichthouder dient te beseffen wat zorg is en moet beschikken over een goed werkend moreel kompas. Een bestuurder laat zich wekelijks zien op de werkvloer van een verpleeghuis, een toezichthouder doet dat elke maand.

6. Maximaliseer de overheadkosten en de reserves: 10 % aan overhead, maximaal 25% aan reserves voor elk verpleeghuis, voor elke zorginstelling

Zorggeld hoort naar de werkvloer te gaan en niet management, directie en bestuur. Het is onnodig en ongepast gemeenschapsgeld te besteden aan imago, status of marktpositie van een zorgorganisatie. Beloon zorgorganisaties die aan de nieuwe normen voldoen.

7. Maak een einde aan de angstcultuur die bij teveel zorginstellingen heerst en garandeer een prettige werkomgeving

Verzorgenden en behandelaars moeten weer invloed krijgen op hun eigen werk. Zij weten het beste wat hun bewoners nodig hebben.

8. Stel een eenvoudige norm op voor bijscholing

Vakkennis van verzorgenden en verpleegkundigen moet voortdurend worden aangevuld met nieuwe wetenschappelijke inzichten, maar dit mag niet leiden tot meer administratie en bureaucratie.

9. Geef mantelzorgers de mogelijkheid direct maatregelen af te dwingen wanneer de kwaliteit van de zorg tekortschiet

De bestaande procedures zijn te beperkt en de looptijd is te lang.

10. Geef cliëntenraden in verpleeghuizen helder inzicht in geldstromen en meer invloed waar het gaat om het bewaken van de kwaliteit van leven van verpleeghuisbewoners

Het huidige voorstel voor de herziening van de Wet Medezeggenschap Cliëntenraden Zorginstellingen biedt hiervoor onvoldoende mogelijkheden.
Tenslotte

Het ministerie van VWS, de beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden, zorgorganisaties, zorgverzekeraars en de Inspectie voor de Gezondheidszorg moeten zo snel mogelijk de koppen bij elkaar steken om dit te regelen. Daarbij mogen belangen van organisaties en politieke partijen niet zwaarder wegen dan het belang van kwetsbare ouderen.

Hugo Borst en Carin Gaemers



Als u het manifest wilt delen of ondertekenen, dan kan dat hier.


---->>    https://www.scherpopouderenzorg.nl/




Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


oktober 24, 2016, 18:39:13
#23
Onze geliefden krijgen niet de zorg en aandacht die ze verdienen

AD-columnist Hugo Borst beschrijft hoe hij en Carin Caemers tot een manifest voor betere zorg voor hulpbehoevende ouderen kwamen. Van de veelbesproken open brief aan staatssecretaris Martin van Rijn in juli, tot talloze gesprekken met politici en ouderenverzorgers. Ondanks de meningsverschillen en politiek, één kern: goede zorg voor afhankelijke ouderen, dat moet uit ons hart komen.


Ik geef Messi net een hondenbrokje als vlak voor de uitzending de display van mijn telefoon oplicht. Het is de staatsecretaris. Twee uur eerder heeft Martin van Rijn al een sms gestuurd met onder andere de mededeling: We are in this together.

Die dag heb ik op de voorpagina van deze krant een open brief aan hem geschreven die zo begint: 'Verwarde ouderen (...) aandachtig en liefdevol verplegen en hun veiligheid garanderen. Ik weet hoe dat veel beter kan.' De brief eindigt zo: 'Boze mantelzorgers, gefrustreerde verzorgers en leidinggevenden met een geweten zullen de verpleeghuiszorg in deze mensonterende vorm laten ploffen.'

Van Rijn zegt door het schrijven geraakt te zijn en staat erop elkaar de volgende dag te ontmoeten. Maar het EK voetbal is bezig, ik doe Studio France, zeg ik. Dan kom ik naar Hilversum, antwoordt hij.

Pas een maand later zien we elkaar. Ik besluit onze ontmoeting bewust even uit te stellen. De open brief was weliswaar aan de staatssecretaris gericht, maar niet alleen voor hem bedoeld. Wie deelt de boosheid over het akelige lot van veel verpleeghuisbewoners in dit land nog meer?

Niet alleen Van Rijn reageert. Laptop en telefoon slaan na de publicatie op hol. Mantelzorgers. Mensen uit de zorg. Een enkele leidinggevende van een zorginstelling. De teneur: het is nog veel erger dan je schrijft, het is 2 over 12, zo kan het niet langer, eindelijk trekt iemand zijn mond open.

Problemen
Niet alleen in de zorginstelling waar mijn moeder woont leidt onderbezetting tot problemen. In veel Nederlandse verpleeghuizen is het mis. Er zijn goede huizen, maar ook daar wordt op zorgmedewerkers roofbouw gepleegd. In de Randstad lijkt dit het ergst, waarschijnlijk omdat de bezettingsgraad daar het laagst is. Een hoog ziekteverzuim is het gevolg van die hoge werkdruk. Vervangend personeel is er soms niet en indien wel aanwezig dan wreekt zich dat uitzendkrachten de bewoners niet kennen. Mantelzorgers  slaan het gefrustreerd gade. Onze geliefden krijgen niet de zorg en aandacht die ze verdienen.

Niet alleen vanwege de bezoekjes aan mijn eigen moeder durf ik mezelf ervaringsdeskundige te noemen. Hoe vaak ik niet staande word gehouden. De e-mails die ik krijg. Elk individueel verhaal grijpt me naar de strot. In de alzheimercafé's en bibliotheken waar ik wekelijks praat over mijn moeder, dementie en de haperende verpleeghuiszorg word ik door de meiden van de werkvloer bijgepraat over hoe het er bij hun verpleeghuis aan toe gaat. Conclusie: zelfs bij de huizen in de provincie (daar zijn meer vrijwilligers en is de sociale cohesie beter) lopen ze op hun tenen.

Jazeker, ik hoor ook weleens positieve verhalen. Natuurlijk. Een hemelgeschenk. Die zorginstellingen/verpleeghuizen doen het met hetzelfde budget goed. Fatsoenlijke zorg kan dus wel degelijk.

Laurens
December 2015 komt er een pittige tante in mijn leven, Carin Gaemers. Haar ma zat in hetzelfde verpleeghuis als de mijne. Nadat haar moeder stierf bleef Carin haar werk als Cliëntenraadslid doen. Ze is ook lid van de Centrale Cliëntenraad van de zorginstelling Laurens. Carin, historicus, heeft veel verstand van verpleeghuiszorg en heeft een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel.

Een paar dagen voor mijn open brief maakt de Inspectie voor de Gezondheid (IGZ) bekend dat 150 verpleeghuizen niet voldoende in staat zijn de juiste zorg te leveren. Bij 11 daarvan is de situatie zelfs zeer ernstig. Onder druk van de Tweede Kamer wordt de lijst openbaar gemaakt. Laurens zorginstelling (ma's verpleeghuis valt daaronder) behoort tot die 11 slechtste. De IGZ heeft gezien dat het de spuigaten uitloopt.

'Een schande,' mokt bestuursvoorzitter Ids Thepass in het NOS Journaal. 'Één groot onrecht naar onze medewerkers, klanten en familieleden.' Meer bobo's van slechte zorgorganisaties plengen krokodillentranen en dreigen, net als Laurens, naar de rechter te stappen. Wat niemand doet.

Drie weken later is de complete raad van bestuur gelukkig weg. Dat Laurens Zorginstelling op omvallen staat wordt deze bestuurders hard aangerekend. Wat Carin Gaemers en mij nog steeds dwars zit: bestuursvoorzitter Thepass en de zijnen regeerden op afstand. Vanuit hun ivoren toren hadden ze geen idee hoe het er op een woongroep aan toe gaat. Zelfs niet in tijden van crisis. Als Thepass zich al eens op een woongroep vertoonde, zag hij alleen wat hij wilde zien: Laurens leverde uitstekende zorg. Voordat wij, bezorgde mantelzorgers, een dik klachtenboek konden overhandigen aan meneer Thepass gingen er twee maanden voorbij. Hij heeft er in zijn laatste halfjaar niet eens op gereageerd. Ik denk dat toen het zaadje van mijn woede is geplant.

Cursus
Terwijl de politiek zijn zomerreces beleeft, zit VVD-zorgwoordvoerder Sjoerd Potters bij mij aan de keukentafel. Via via kennen we elkaar. Carin en ik krijgen een cursus Haagse manieren. We hebben het lang en breed over de zorg aan ouderen en wat me treft is Potters' betrokkenheid. Zoiets is me twee maanden eerder op bezoek bij Mona Keijzer (CDA) ook al opgevallen: niet alle politici zijn kil. Zowel Potters (coalitie) als Keijzer (oppositie) balen enorm van de staat van de verpleeghuiszorg.

Carin en ik spreken na het zomerreces veel portefeuillehouders zorg. Wat is hun drijfveer? Bij Renske Leijten (SP) zou ik het (want zo herkenbaar) oerwoede willen noemen. Bij Henk Krol (50 +) de urgentie van de mantelzorger. Marith Volp (PvdA), Vera Bergkamp (D66) en Linda Voortman (GroenLinks) zijn geëngageerde vrouwen. Fleur Agema (PVV) laat zich een tikje verongelijkt leiden door echte boosheid en drift. We hopen haar nog te spreken.

Er valt ons iets op. GroenLinks en SP denken in grote lijnen hetzelfde over betere verpleeghuiszorg als de VVD. Ze vinden dat er snel iets moet veranderen: werkdruk omlaag, regelgeving simpeler en een drastische mentaliteitsverandering bij de beleidsbepalers. En stevig ingrijpen van de staatsecretaris als zorgorganisaties slechte zorg leveren. SP wil daar trouwens meer geld voor uittrekken, GroenLinks en VVD niet. Die willen dat de overhead van dure zorginstellingen omlaag gaat. De besparing daarvan moet naar de directe zorg.

Verbaasd over zoveel eensgezindheid sturen we een mail met de suggestie eens met elkaar te gaan praten. Nog diezelfde week hebben Leijten, Voortman en Potters besloten samen een voorstel uit te werken. We spreken af elkaar op de hoogte te houden. Carin en ik geven onszelf op dat moment lacherig de status van lobbyist.

We zijn er halverwege al die gesprekken met woordvoerders namelijk ook achter gekomen dat het thema verpleeghuiszorg dringend moet worden losgekoppeld van de gebruikelijke haat en nijd in de Kamer. De enige kans op snelle maatregelen ligt in het depolitiseren van de gevoelige materie. Dat vinden ook Marith Volp (PvdA), Renske Leijten (SP), Henk Krol (50 +) en Vera Bergkamp (D66) verzekeren ze ons. Hopelijk denken Fleur Agema (PVV), Carla Faber (CU), Tunahan Kuzu (DENK) en Esther Ouwerhand (PvdD) er net zo over.

Gematigd optimistisch
Carin Gaemers en ik zijn na onze bezoekjes aan politiek Den Haag gematigd optimistisch over wat er de komende weken zal gaan gebeuren. Na de zorgspecialisten van de partijen praten we nu ook met fractievoorzitters. Ook aan hen vragen we of bij dit thema het debat vrij van politiek venijn kan zijn.

Met Halbe Zijlstra (VVD) en Diederik Samson drinken we koffie. Carin en ik brengen ActiZ ter sprake, die hautaine branchevereniging voor zorgbestuurders waarvoor in politiek Den Haag nou niemand een aardig woord overheeft. Ik knap op van Zijlstra's cynisme over die club. Ons voorstel om elk lid van de raad van bestuur en de raad van toezicht van elke zorginstelling langs een ballotagecommissie te duwen doet Samsom euforisch opveren. Zijlstra heeft er ook niets op tegen.

Want daar, bij de bestuurders in de zorg, wringt de schoen behoorlijk. We pleiten de politiek niet vrij, maar teveel zorginstellingen worden gewoon beroerd geleid. Dat wil niet zeggen dat ze er niet zijn, goede bestuurders. Op onze tocht langs verpleeghuizen ontmoeten we bekwame, gedreven mensen die het onderste uit de kan proberen te halen voor hun bewoners. Bestuurders die exact weten wat er leeft onder hun bewoners en zorgmedewerkers en die beseffen dat ze beide, ondanks een lage overhead, vaak tekort moeten doen. Bij een verpleeghuis in Brabant zien we dat bijvoorbeeld. Een goede sfeer, tevreden bewoners. Zorgmedewerkers en behandelaars die vanuit hun hart werken maar daar vanwege te weinig personeel niet genoeg aan toekomen.

Ergens in Overijssel hetzelfde verhaal. Kalme levendigheid, zo willen we de sfeer omschrijven. Op elke willekeurige woongroep zijn de demente ouderen zelf bezig of krijgen aandacht, maar als je verzorgenden spreekt hoor je hoe zwaar het is om met deze bezetting voldoende tijd te besteden aan iedereen. Ze zijn bang dat ze door de bodem zakken als er niets verandert. Beide huizen stonden onder toezicht van de IGZ. Inmiddels niet meer trouwens.

Inspectie
Tja, de Inspectie voor de Gezondheid. Er wordt flink op gemopperd. Door zorgbestuurders maar ook door zorgmedewerkers. Dat ze op overdreven veel slakken zout leggen. Dat de temperatuur van de koelkast niets zegt over de kwaliteit van de zorg. En dan al die idiote afvinklijstjes als er geïnspecteerd wordt. Maar de IGZ is een uitvoeringsorganisatie die alleen toetst op wat de overheid hen opdraagt.

Verzorgenden blijken als de dood voor de inspecteurs. Dat moeten ze beslist niet zijn, zegt directeur IGZ Ronnie van Diemen tegen ons. 'We ontslaan ze toch niet. We leggen de vinger op de zere plek en eisen van bestuurders dat ze daar wat aan doen. Maar misschien moeten we dat nog beter uitleggen.'

Staatssecretaris
Indachtig de Inspectie voor de Gezondheid en vergeet al die managementslagen bij verpleeghuizen en zorginstellingen niet en dan al die verplichte registratie voor zorgmedewerkers: Carin en ik - en wij niet alleen - zien dat het allemaal te complex is geworden. Dat vindt de staatssecretaris ook.

Carin Gaemers en ik spreken Martin van Rijn twee keer. Een maand na de open brief in het AD zitten we in een Haags etablissement tegenover elkaar. Als iemand weet hoe een verpleeghuis er vanbinnen uitziet, dan hij wel. Zijn moeder verblijft er. Van Rijn is eerst mantelzorger dan staatssecretaris. Maar in de hoedanigheid van zijn ambt zegt hij niet in één maand en ook niet in één jaar te kunnen veranderen wat in 30, 40 jaar is ontstaan. Gelukkig zegt hij in één adem te gruwen van lijstjes, regeltjes en protocollen. Hij wil er korte metten mee maken, waarbij aangetekend: medicatieveiligheid is voor hem heilig.

Al duurt het leven van afhankelijk ouderen niet zo heel lang meer, de kwaliteit van hun levens in verpleeghuizen móet omhoog, vindt de staatssecretaris en we zien dat hij het meent. Vandaar Waardigheid en trots, een breed plan van Martin van Rijn om in alle Nederlandse verpleeghuizen liefdevolle zorg door trotse medewerkers te bewerkstelligen. Dat plan is lauw ontvangen. Critici vinden Waardigheid en trots na de ingrijpende overheidsmaatregelen in 2013 en 2015 een doekje voor het bloeden. De bedoeling is goed, maar de uitvoering overlaten aan de zorgsector zelf lijkt onverstandig. Zo bereikt het de verpleeghuisbewoner (nog) niet of te weinig.

Aandoenlijk
De tweede ontmoeting is op het ministerie. De directeur-generaal en de secretaris-generaal langdurige zorg zitten ook aan. Wat zien wij hier in Den Haag nou over het hoofd? vraagt de staatssecretaris.

Carin en ik zijn uitgenodigd om even vakkundig te worden gemasseerd, maar dat gebeurt op zo'n openlijke en bijna terughoudende manier dat het aandoenlijk is. De heren zijn uitstekende denkers, zien de bittere ernst van het probleem in, ze weten wat er verbeterd moet worden en hoe, ze zijn verder dan menig bestuurder uit de zorgsector, maar ze worstelen met het gegeven dat er te weinig geld vrijgemaakt kan worden. Ze delen hun ergernis over zorgbestuurders en toezichthouders die de bobo uithangen en constateren dat de branchevereniging niet erg medewerkend is als er naar oplossingen wordt gezocht.

Hoe nu verder?
Wij hebben vertrouwen in de politiek. Neem die wat stijve staatssecretaris Martin van Rijn. Dat hij uit het goede hout is gesneden bleek toen hij in 2015 met zijn portefeuille zwaaide toen de bezuinigingen op de ouderenzorg niet geschrapt leken te worden. Alle politici die we spreken zijn net als hij echt begaan met kwetsbare ouderen. Carin Gaemers en ik hebben natuurlijk ook House of Cards gekeken. We weten dat er giftig slib door de gangetjes rond de Tweede kamer stroomt. Het kan zijn dat we steeds met een kluitje in het riet worden gestuurd, maar daar hebben de politici dan toch echt zichzelf mee. Een week na de behandeling van de begroting van het ministerie van VWS is er een debat over de verpleeghuiszorg. Dán moet het gebeuren. Een slap compromis is onaanvaardbaar. Kamerbreed weet men dat er nu echt wat moet veranderen.

Geen partij durft voor de verkiezingen natuurlijk de vingers te branden aan zorgkwesties. De kiezer vindt zorg het belangrijkste thema. Laat ik het populistisch zeggen. Dementerende ouderen in de steek laten, na alle shit van de afgelopen jaren, dat is politieke zelfmoord. Maar met zo'n verkapt dreigement bedrijf ik zelf ook politiek, zegt mijn strijdgenoot Carin. Dat siert een lobbyist niet, zelfs een pseudo-lobbyist niet.

Ze heeft gelijk: goede zorg voor afhankelijke ouderen, dat moet uit ons hart komen. Wat er moet veranderen - en heel gauw - staat in ons manifest. We hopen dat heel veel mensen dat zullen ondertekenen.



Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


juli 05, 2016, 23:26:51
#22
Lijst van slechte verpleeghuizen openbaar

DEN HAAG - Staatssecretaris Martin van Rijn (Volksgezondheid) heeft dinsdag de lijst bekendgemaakt van de verpleeghuizen die slecht presteren. Verschillende partijen in de Tweede Kamer hadden daar op aangedrongen. De Kamer wil nog deze week in debat met Van Rijn over de situatie.


De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) heeft de grootste zorgen over deze elf instellingen: Careyn, Evean Zorg Amsterdam, Stichting Amstelring Groep, Stichting Antroz antroposofische woonzorggroep, Stichting Beweging 3.0, Stichting Humanitas, Stichting IJsselheem Holding, Stichting Laurens, Stichting WoonZorgcentra Haaglanden (WZH), Stichting Zorggroep Florence en Zorggroep Groningen. De moeder van staatssecretaris Van Rijn zat overigens in een instelling van een van de genoemde stichtingen, of dat nog steeds het geval is, is onduidelijk.

De verpleeghuizen zijn ingedeeld in de volgende categorieën:

1. Intensief vervolgtoezicht

Dit betekent dat binnen een organisatie in korte tijd bestuursgesprekken en meerdere (onaangekondigde) bezoeken bij verschillende locaties van de zorginstelling plaatsvinden. Op basis daarvan gaat de inspectie een oordeel geven over de gehele zorgorganisatie of heeft dat inmiddels gedaan.

2. Vervolgtoezicht

De inspectie houdt vervolgtoezicht in de vorm van inspectiebezoeken en/of bestuursgesprekken. De inspectie toetst zo of de instelling de tekortkomingen die zijn geconstateerd, oplost. Als dat het geval is, sluit de inspectie het toezichttraject op betreffende locatie af (zie 4).

3. In afwachting van resultaatsverslag al dan niet vervolgtoezicht nodig

De inspectie heeft in een bezoek tekortkomingen geconstateerd. De instelling moet van de inspectie een verslag maken over hoe zij deze tekortkomingen aanpakt en/of heeft aangepakt, het zogenoemde resultaatsverslag. De inspectie bepaalt na ontvangst van dit resultaatverslag of vervolgtoezicht noodzakelijk is (zie 2).

4. Toezichttraject afgesloten

Dit betekent dat de inspectie in 2016 de zorginstelling niet opnieuw vanuit het risicotoezicht bezoekt. Indien meldingen of andere signalen aanleiding geven voor toezicht, zal de inspectie opnieuw toezicht houden in de vorm van inspectiebezoeken en/of bestuursgesprekken.



Lijst 150 instellingen, stand van zaken 15 maart 2016
Houder
Categorie

Azora
2
Careyn
1
Catharina Stichting
4
Cato
2
Centraal Bureau Cedrah
4
DS Verzorgd Wonen B.V.
2
Evean Zorg Amsterdam
1
Exploitatiestichting Westerholm/Rikkers-Lubbers
4
Frankeland, Thuiszorg Ouderen Frankelandgroep
2
Gasthuis Sint Jan De Deo
2
Het Schild, centrum voor blinden en slechtzienden
4
Huize Statigh
4
Inovum
4
Julia Stichting Agnietenhove
2
Kessler Stichting
2
Kruseman Aretz Zorgvilla's
4
Opella, Christelijke Stichting voor wonen, zorg en welzijn
4
Parnassus Thuisverpleging
4
Polder Résidence
3
PrivaZorg AWBZ B.V.
4
PrivaZorg Rivierenland e.o.
2
Protestants Christelijke Stichting Woon- en Zorgcentrum de Vriezenhof
3
Raphaëlstichting
4
Regionale Stichting Zorgcentra De Kempen
2
Residentiële en Ambulante Zorg B.V.
4
Rinette Zorg B.V.
4
RIVAS Zorggroep
3
Royal Care Holding B.V.
3
Senior Care Holding B.V.
2
Servicecentrum Het Laar
4
St. Elisabeth Roosendaal
4
Stepping Stones Home & Care B.V.
4
Stichting  De Duynsberg
4
Stichting Aafje Thuiszorg Huizen Zorghotels
2
Stichting ActiVite
4
Stichting Alliade
2
Stichting Amaris Zorggroep
2
Stichting Amie Ouderenzorg
2
Stichting Amsta
2
Stichting Amstelring Groep
1
Stichting Antroz, antroposofische woonzorggroep
1
Stichting Atlant Zorggroep
4
Stichting Bartholomeus Gasthuis
4
Stichting Bartiméus
4
Stichting Beweging 3.0
1
Stichting BrabantZorg
4
Stichting Brentano Amstelveen
4
Stichting Bruggerbosch
4
Stichting Centrum voor Reuma en Revalidatie Rotterdam
3
Stichting Christelijk Verpleeghuis Norschoten
2
Stichting De Hoven
4
Stichting De Opbouw
4
Stichting De Wever
4
Stichting De Zorgboog
3
Stichting De Zorgcirkel
4
Stichting deBreedonk
4
Stichting Diafaan
3
Stichting Diaphora Zorgverlening
4
Stichting Driezorg, Wonen Welzijn & Zorg
2
Stichting Eilandzorg Schouwen-Duiveland
4
Stichting Elisabeth
4
Stichting Espria
2
Stichting H.V.P. Zorg
4
Stichting Hervormd Centrum Pennemes
4
Stichting Het Maanderzand
4
Stichting Hillegomse Organisaties voor Zorg aan Ouderen (HOZO)
4
Stichting HilverZorg
4
Stichting Humanitas
1
Stichting ICARE
2
Stichting IJsselheem Holding
1
Stichting Interzorg Noord Nederland
2
Stichting Kalorama
4
Stichting Kleinschalig Begeleid Wonen voor Ouderen
2
Stichting Laurens
1
Stichting Laverhof
4
Stichting Lelie Zorggroep
4
Stichting Lentis
4
Stichting Leveste Care
4
Stichting Livio
4
Stichting MaasDuinen
4
Stichting Marente
4
Stichting Markenheem, Centrum voor Zorg- en Dienstverlening
2
Stichting Merinos
2
Stichting Middin
4
Stichting Nusantara Zorg
4
Stichting Oosterlengte
3
Stichting Pantein
2
Stichting Pleyade
4
Stichting Pro Senectute
2
Stichting PuurZuid
4
Stichting R.K. Ouderenzorg St. Franciscus
2
Stichting Résidence Bel Park
4
Stichting Saffier - De Residentie Groep
2
Stichting Samen Zorgen
4
Stichting Saxenburgh Groep
4
Stichting Schakelring
4
Stichting Sensire, Zorg, Wonen en Welzijn
3
Stichting Sint Jacob
4
Stichting Sint Pieters en Bloklands Gasthuis
4
Stichting Thuiszorg Midden-Gelderland
4
Stichting Vecht en IJssel
4
Stichting Verpleging en Verzorging Beukenstein
4
Stichting Verzorgingscentra Utingeradeel
2
Stichting Vilente
3
Stichting Vivent
4
Stichting voor Regionale Zorgverlening
4
Stichting voor Regionale Zorgverlening / SVRZ
4
Stichting Vrijwaard
4
Stichting Warmande
4
Stichting Wijdezorg
2
Stichting Wonen en Zorg Purmerend
4
Stichting Woon-en Zorgcentrum Avondlicht
4
Stichting WoonZorgcentra Haaglanden  (WZH)
1
Stichting Woonzorgcentrum De Annenborch
4
Stichting Woonzorgcentrum Raffy
4
Stichting Woonzorggroep Samen
3
Stichting Zonnehuisgroep Amstelland
2
Stichting Zonnehuisgroep Noord/Zonnehuis Thuis/Zonnehuis Experts Eerste Lijn
2
Stichting Zorg en Verpleging Goeree-Overflakkee
4
Stichting Zorgbeheer  De Zellingen
4
Stichting ZorgBreed
3
Stichting Zorgcentrum Huize Rosa
3
Stichting Zorgcentrum Talma Urk
4
Stichting Zorgcombinatie Marga Klompé
3
Stichting Zorgfederatie Oldenzaal
4
Stichting Zorggroep Alblasserwaard en Vijfheerenlanden
4
Stichting Zorggroep Amsterdam-Oost
4
Stichting Zorggroep Charim
2
Stichting Zorggroep Drenthe Holding
4
Stichting Zorggroep Florence
1
Stichting zorggroep Maas & Waal
4
Stichting Zorggroep Manna
2
Stichting Zorggroep Oldael
2
Stichting Zorggroep Oude en Nieuwe Land
3
Stichting ZorgSaam Zeeuws-Vlaanderen
3
Stichting ZuidOostZorg
3
Stichting Zuyderland Medisch Centrum
4
Stichting ZZG zorggroep
4
Swinhove Groep
4
SZ Holding B.V.
4
V.O.F. Avondrust
2
Woonzorggroep Samen
2
Woonzorggroep Wilgaerden
4
Zinzia Zorggroep
2
Zorg Allerlei B.V.
3
Zorg Plus Holding B.V.
2
Zorggroep Groningen
1
Zorgplein Maaswaarden
4
Zorgspectrum Het Zand
4
Zorgwaard
3

Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


juni 30, 2016, 15:07:46
#21
Mieke heeft dorst, maar hulp mag nog geen watertje geven

Mieke van Oss uit Volkel snapt er niets van. De hele middag is er hulp in huis, want ze is tot de schouders verlamd. Maar die hulp mag niet eens een glaasje water geven. Daarvoor komt apart iemand langs.


Zeuren wil Van Oss (43) niet. ,,Ik kom niks tekort, ben juist iemand die altijd denkt in oplossingen en mogelijkheden." Toch trekt ze aan de bel. Sinds 2005 is ze door een hoge dwarslaesie tot de schouders verlamd.

Ze kan niet zelf eten en drinken, en dus moet ze daarbij worden geholpen. Maar, nu komt het: de huishoudelijke hulp die er vijf middagen per week is, mag haar niets geven; zo zijn de regels nou eenmaal. En dus moet er dus zelfs voor dat glaasje water speciaal een verzorgende of verpleegkundige langskomen, want die zijn wel bevoegd.

Dorst
In de praktijk betekent het dat Mieke 's middags vier keer iemand over de vloer heeft. ,,En dit noemen ze dan maatwerk. Ik hoop gewoon dat er iemand met daadkracht opstaat, die met een eenvoudige oplossing komt. Een glaasje water geven kan iedereen. Nu moet ik als ik dorst heb wachten tot er iemand is."

Medische achtergrond
Art Lemkens is directeur bedrijfsvoering van Interzorg, die bij Van Oss de huishoudelijke hulp levert. Hij bevestigt dat eten en drinken geven een taak is die daar niet bijhoort. ,,Bij een hoge dwarslaesie is verslikken een zeer concreet risico. Stel dat er iets gebeurt: daar zijn onze huishoudelijke hulpen gewoon niet voor opgeleid. Dan moet er iemand met een medische achtergrond bij zijn."



Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 24, 2016, 17:04:00
#20
Thuishulpen bezetten raadhuis Apeldoorn

APELDOORN - Thuishulpen van zorgorganisatie Vérian hebben woensdagmiddag met steun van vakbond FNV het raadhuis van Apeldoorn bezet. De bezetters zeggen pas weg te gaan als Apeldoorn een beter contract voor hen heeft geregeld.


Vérian verkeert net als TSN in financieel zwaar weer en heeft vorige maand ontslag aangevraagd voor ruim vijfhonderd thuishulpen. Ruim driehonderd van hen werken in Apeldoorn. Vérian zegt dat Apeldoorn en tien andere gemeenten te lage tarieven voor de thuishulp betalen en dat de organisatie daardoor de salarissen niet meer kan betalen.

Apeldoorn beraadt zich volgens een woordvoerder op de bezetting



Bron:Telegraaf

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 13, 2016, 14:12:40
#19
Hoe word je een eenzame oudere? Dat gebeurt vanzelf. Eerst gaat je man dood, dan krijgen de kinderen een drukke baan en vervolgens licht de klusjesman je op. En nu zit Annet Pieters (78) de hele dag alleen thuis

Ja daar moet je voor waken ........Je moet zelf dingen ondernemen , en het niet laten afhangen van anderen .....Als ik het goed begrijp werd ze weduwe toen ze 58 was ......ikzelf was 52 , 20 jaar geleden...... heb ondertussen n leuke vrienden kring opgebouwd en voel me zeker niet eenzaam
Ik doe ook dingen alleen .....wel besef ik dat niet iedereen hetzelfde is want als ik boodschappen doe heb ik ook altijd wel n praatje met iemand.....maar niet iedereen maakt makkelijk contact......maar nogmaals je moet het zelf doen

Gelogd
leef het leven


februari 13, 2016, 11:36:26
#18
Lees onderstaand verhaal van Annet:


Als oud mens wil je niet hinderlijk zijn’


Hoe word je een eenzame oudere? Dat gebeurt vanzelf. Eerst gaat je man dood, dan krijgen de kinderen een drukke baan en vervolgens licht de klusjesman je op. En nu zit Annet Pieters (78) de hele dag alleen thuis. „Mijn zus en haar man heb ik al jaren niet meer gezien. Want de bushalte in het dorp is opgeheven.”

Hij was zo’n gezellige klusjesman. Even de kapotte kraan fiksen, nog een karweitje in de keuken, en dan een praatje bij een kopje koffie. Het ging al wel snel over zijn financiële ellende. Een enorme huurachterstand, en als dat niet snel werd opgelost stond hij met zijn drie bloedjes van kinderen letterlijk op straat…

Achttienhonderd euro leende Annet Pieters (78) hem. Ze schudt zelf het hoofd als ze eraan terugdenkt. Dom, dom, dom. Uiteindelijk kreeg ze na veel soebatten driehonderd euro terug. Daarna bleek de man met de noorderzon vertrokken en was zijn telefoonnummer veranderd. Volgens de politie moest ze het maar achter zich laten.

Maar haar vertrouwen in de mensheid was voorgoed aangetast. Wie pakt nou een bejaarde weduwe haar spaargeld af? „Of eigenlijk: het geld van mijn kinderen. Ik had ze alle drie vijfhonderd euro kunnen geven, dan waren ze heel blij geweest. Ik kon mezelf wel voor het hoofd slaan.”
Bijdehante tante

En dat terwijl Pieters altijd een bijdehante tante is geweest. Haar man Ton was journalist bij de toenmalige Leidsche Courant, en Annet werkte als freelancer voor die uitgave. Hoewel dat toen nog niet zo heette. Ze maakte ‘af en toe een stukje’, van modeshows, bijeenkomsten en evenementen. „We hadden een druk sociaal leven. Diners, theater, bioscoop. Drie kinderen ook nog erbij!” Een foto in de boekenkast toont een pittige vrouw met kort donker haar, mooie sieraden, in een strak topje. Mooie jaren, volle jaren, rijke jaren.

Maar toen kreeg Ton een herseninfarct, en nog één, en nog één. Hij kwam uiteindelijk in een verpleegtehuis terecht en Annet zocht hem zeven jaar lang bijna elke dag op. Ze zuchtte er weleens over tegen haar moeder, ook omdat Ton steeds verder wegglipte en haar nauwelijks meer herkende. Maar die zei: „Wees blij dat je hem nog hebt! Geen man meer hebben, dat is pas erg.”

Dat ontdekte ze in 1997, toen Ton overleed. „Ik ben er nooit aan gewend. Raar hè? Andere mensen gaan gewoon verder, maar ik mis Ton nog elke dag. Toen ik net na zijn overlijden televisie zat te kijken tastte ik soms met mijn hand naar de bank, naar de plek waar hij altijd zat. In de verwachting hem daar aan te treffen. Soms zei ik zelfs iets tegen hem, over een programma! Ben je nou gek aan het worden Annet, hield ik mezelf dan voor. Even normaal doen nu.”

„Ik besefte het allemaal wel goed hoor, te goed misschien wel. Dat er een einde was gekomen aan een heel bijzondere periode. We zijn bijna veertig jaar getrouwd geweest. Ik heb na zijn dood ook meteen al mijn avondjurken weggedaan. Dat zou er nooit meer van komen, realiseerde ik me. Een vriendin van me zei: ’Je moet er lekker op uit, dat is veel beter. Waarom ga je geen vrijwilligerswerk doen?’ Maar mijn hoofd was te vol van ellende om er nog iets anders bij te hebben.”
Oude kranten

Het huis ademt de sfeer van de jaren vijftig en zestig. Vitrages voor de ramen, vetplanten op de vensterbank, een houten piano. Een vierkante televisie naast een grote kast vol ooit gelezen boeken, nu rustend in vergeelde banden. In de gang, naast de rollator, nette stapeltjes oude kranten en tijdschriften.

Ze rommelde na het overlijden van Ton veel thuis rond, puzzelen en lezen, contact met de drie volwassen kinderen, soms weg naar vriendinnen met de bus. Een rijbewijs heeft ze nooit gehaald. „Mijn zus en haar man kwamen regelmatig langs, dat was gezellig. Maar toen werd de bushalte in het dorp opgeheven. Dat betekent dat je vanaf de andere halte ruim een kwartier moet lopen. Dat kunnen mijn zus en zwager niet, ze zijn in de tachtig. En hun auto hebben ze weggegaan. Nu bellen we regelmatig, maar ik heb ze al jaren niet meer gezien. Besefte zo’n busmaatschappij maar eens wat ze mensen aandeden.”

En dat geldt voor meer kennissen en vrienden. Allemaal een dagje ouder, allemaal gebreken, wat slechter ter been, geen auto meer. Samen weg of een keertje borrelen, sluipend langzaam wordt de frequentie minder en minder.

Wel komt de oudste dochter regelmatig langs: „Dan pakt ze al snel de stofzuiger, of ze gaat grasmaaien. Terwijl ik zeg: ga nou even zitten, bijpraten, gezellig! Altijd is ze hier in de weer, terwijl ze zelf ook nog eens een baan én twee puberkinderen heeft. Ze draait thuis twee tot drie wassen per dag, moet je nagaan. Ik zie aan haar dat het zwaar is allemaal, vaak heeft ze zo’n moe gezichtje.”

Haar twee andere kinderen ziet ze vooral tijdens verjaardagen en feestdagen. „Ik waak ervoor zo’n moeder te zijn die beslag legt op haar kinderen. Dat hoor je weleens, van die mensen die eisen dat hun kinderen er met kerst twee dagen lang zijn. Ik eis niks, ik bel ze ook niet. Dat wordt me soms verweten: waarom bel je ons niet eens als je je alleen voelt? Maar ik ben bang om ze te storen, ze zijn zo vreselijk druk. Terwijl ze mij altijd kunnen bellen, ik ben de hele dag thuis en heb niets omhanden. Dan laat ik die keus liever aan hen. Ik wil geen oude zeurmoeder worden, die een last is voor haar kinderen.”

En dus lost ze haar problemen zelf op. Zoals die keer toen er een bedrijf langs kwam om de goten te reinigen. Twee tientjes zou het kosten. Maar de ‘heren’ kwamen geschrokken van het dak af: wist mevrouw wel dat er allemaal latten loslaten? Levensgevaarlijk, als het zou gaan sneeuwen lagen alle pannen op straat! Ze zouden het wel even fiksen. Annet Pieters moest achthonderd euro afrekenen en besefte pas enige dagen later enorm opgelicht te zijn.
Oud vuil

„Wij ouderen zijn te goed van vertrouwen. We zijn blij als iemand aardig tegen ons is. Die klusjesman ook. Ik had hem in het begin nog een paar keer gebeld waar mijn geld bleef. Toen zei hij: weet je wat, ik kom zaterdag wel even je plafond schilderen! Dat leek me wel wat, en die ochtend heb ik in mijn eentje alle meubels verschoven, een helse klus. Hij kwam dus helemaal niet opdagen… Vreselijk, dat iemand je zo bedondert, als oud vuil behandelt. Het is nog niet eens het geld maar de deuk die in je zelfvertrouwen wordt geslagen. Kan ik mensen dan zo slecht inschatten?”

Soms heeft ze spijt dat ze nooit ‘aan de computer’ is gegaan. „Tien jaar geleden heb ik er nog weleens over nagedacht. Maar het leek me zo’n enorme toestand, en wat heb je er eigenlijk aan? Dat dacht ik toen. Maar nu hoor ik dat iedereen via de computer contact heeft. En bankieren wordt steeds moeilijker, het bankkantoor in het dorp is ook al weg.”
Druk

Annet Pieters is niet iemand die alleen maar over zichzelf praat; belangstellend informeert ze naar het bezoek en wil van alles weten. Sociaal en belezen, ook houdt ze de actualiteit bij, al gaat de televisie nooit voor zeven uur ’s avonds aan: „Voor je het weet zit je de hele dag op de bank te lezen.” Maar op de één of andere sluipende wijze, jarenlang onopgemerkt ook door haarzelf, is een sociaal netwerk verdwenen. „Natuurlijk spreek in de buren weleens! Even op straat, een praatje. Maar weet je wat het is tegenwoordig: iedereen is druk. Als oud mens wil je niet hinderlijk zijn.”

Soms praat Annet dagenlang met niemand, of alleen met de kassière van de supermarkt. Daar klaagt ze niet over; het is gewoon een feit. Sinds kort heeft ze een wekelijks lichtpuntje; iedere woensdagmorgen belt een vrijwilliger van de Zilverlijn, een nieuw initiatief van het Nationaal Ouderenfonds.

„Daar blijf ik letterlijk voor thuis. Eén keer was er iets misgegaan, toen belde er niemand, en ben ik voor de zekerheid ook die middag geen boodschappen gaan doen. Het is gewoon een gezellig kletspraatje van een kwartier. Soms krijg je dezelfde vrijwilliger, soms een andere. Ik wil niet alleen over mezelf praten en vraag ook hoe het met hen gaat. Ik onthoud wat ze vertellen, of ze kinderen hebben, een huisdier. Dan zeg ik de volgende keer: doe de groeten maar aan Flappie! Voor mij is het een lijntje met de maatschappij. Want hoe oud je ook bent, daar wil je nog gewoon bijhoren.”


Bron:Telegraaf




Behoefte aan een praatje?


Een dagje ouder en ook weleens behoefte aan een gezellig praatje via de telefoon? Het Nationaal Ouderenfonds start woensdag 17 februari officieel met de Zilverlijn, een belservice bestaande uit vrijwilligers die wekelijks contact opnemen. Het project, tot nu toe een pilot, heeft bewezen op eenvoudige wijze heel effectief te zijn.

Tijdens de lancering in Den Haag zullen diverse politici onder wie Diederik Samsom (PvdA), Martin van Rijn (staatssecretaris VWS), Kees van der Staaij (SGP) en Emile Roemer (SP) het voortouw nemen om te bellen met ouderen.

Het project wordt mede mogelijk gemaakt door de VriendenLoterij. Zilverlijn-coördinator Babs Bergs hoopt dat vele ouderen zich aanmelden van het telefoonnummer van de Zilverlijn, 0900-6080100: „Dit is een heel simpele en laagdrempelige manier om de eenzaamheid te lijf te gaan.”

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


januari 22, 2016, 17:10:37
#17
. De vakbonden lieten eerder op de dag al weten dat Vérian een reorganisatie zou aankondigen.

Tuurlijk zal wel weer gaan om : dat de mensen als zzp terug mogen komen voor n veel lager loon.....zo doen ze dat tegenwoordig

Gelogd
leef het leven


Nowlive.eu

Re: Zorgstelsel/Thuiszorg
« Reactie #17 Gepost op: januari 22, 2016, 17:10:37 »