Nowlive.eu

Registreren
 

Kanker
gelezen 37061 keer 0 leden en 1 gast bekijken dit topic.
mei 02, 2016, 21:20:51
#13
Ernstig zieke Suzan (56) introduceert grafkist voor foetushouding

Suzan van der Schenk (56) heeft door uitgezaaide borstkanker niet lang meer te leven, maar daardoor weet ze wel precies wat ze wil: begraven worden in een foetushouding. Alleen blijkt dat tot nu toe in Nederland onmogelijk. De Gelderse heeft er een project van gemaakt. Vanaf 1 juni hoeven mensen niet langer begraven te worden in de standaard gestrekte houding. De moeder van vier kinderen heeft de eerste kist voor zichzelf gemaakt.


Suzan weet dat haar leven niet lang meer zal duren, maar dat houdt haar niet tegen. Integendeel, het maakt haar welwillender dan ooit. ,,Wachten op de dood is niks voor mij", vertelt ze strijdvaardig.

Juist doordat ze weet dat het einde nadert, werd het denken daarover concreter. ,,Ik ben niet bezig met mijn begrafenis, dat is aan mijn familie, geliefden en vrienden. Maar ik ben er wel over na gaan denken wat er met mijn lichaam moet gebeuren. Ik heb er lief en leed mee gedeeld. Ik vind het mooi om het leven af te sluiten, zoals het ook begonnen is."

Daar komt volgens Suzan het idee uit voort om in foetushouding begraven te worden. Dat bleek nergens in Nederland, of zelfs ver over de grens, mogelijk. ,,Ik weet niet waarom, want de vraag blijkt verrassend groot als je ziet hoeveel reacties ik krijg van alle kanten."

Ze vervolgt: ,,Zo hoorde ik bijvoorbeeld van een ziek familielid, die in het ziekbed altijd op zijn zij lag. Na het overlijden moet dat plots anders: gestrekt op de rug, in een kist, koud op een koeling. Waarom dat familielid niet: op zijn zij laten liggen, licht balsemen zodat zijn temperatuur normaal blijft, liefdevol door de familie laten verzorgen?"

Haar eigen kist staat klaar. ,,Eťn van de prototypes die ik heb gemaakt, maar ik kan nog veranderen. Ik heb vijf verschillende kisten ontworpen van hout en vilt. Ik vind ze allemaal even mooi en weet nu zelf niet meer waar ik in wil liggen. Ik ben heel blij als het straks 1 juni is, dan zijn de kisten voor iedereen leverbaar."

Fataal
De interieurarchitect en meubelmaker van beroep kreeg tien jaar geleden te horen dat ze borstkanker heeft. Vier jaar later bleek de kanker uitgezaaid naar haar lever. ,,Ongeneeslijk en fataal", aldus Suzan.

Medicaties om haar leven te rekken zijn er niet meer. ,,Mijn oncoloog zei dat ik nu snel alles moet doen wat ik nog wil doen. Ik weet niet wanneer mijn lichaam het opgeeft, maar ik ben niet bezig met het einde in concrete zin. Ik kijk per week hoe ver ik kom. Ik leef niet bij de dag, maar bij het leven. En op een dag stopt het."

Angst wegnemen
Suzan wilde haar idee voor de bijzondere grafkisten niet voor zichzelf houden. ,,Ik wil een stukje angst voor de dood wegnemen. Toen ik net wist dat ik kanker had, ben ik naar ouderen gaan kijken. Ik vroeg 'mam, hoe is dat als je weet dat je allerlei dingen niet meer mee gaat maken? Ze zei 'ik laat het van me afglijden'. Ik weet dat het ergens stopt, dat ik mijn kleinkinderen niet op zal zien groeien. Maar ik vertrouw erop dat zij hele mooie mensen worden, het is goed. Het enige moeilijke voor mij is het verdriet dat ik achterlaat."

Haar kinderen (in de leeftijd van 22 tot en met 29 jaar. Suzan heeft ook vier kleinkinderen) hebben het hele ontwerpproces van dichtbij meegemaakt. ,,Ze hebben gezien dat ik er plezier in had. Nu het klaar is heb ik net drie dagen geleden een reis naar JordaniŽ geboekt met een van mijn kinderen, dat doe ik met alle vier: samen een reis maken, zodat ze me nog alles kunnen vragen."

Ze wil iedereen nog ťťn ding meegeven: ,,Weten dat je dood gaat geeft ook ruimte, dat is niet leuk maar mooi, om over het leven en de dood na te denken. Je gaat bewust om met de tijd die je nog hebt. De schoonheid van het leven heb ik nu in een grafkist uitgedrukt. Ik hoop dat het voor anderen net zo troostend is als voor mij, mijn man en mijn kinderen. Zoals ik lig en slaap, kunnen mijn kinderen straks afscheid van mij nemen. Dat is niet afschrikwekkend, maar troostrijk en liefdevol."





Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


Nowlive.eu

Re: Wereldkankerdag 2016
« Reactie #13 Gepost op: mei 02, 2016, 21:20:51 »

april 18, 2016, 19:58:47
#12
Chemo bij borstkanker vaak niet nodig

Zo'n 2500 borstkankerpatiŽnten ondergaan in Nederland ten onrechte chemotherapie. Ze hebben die behandeling niet nodig om uitzaaiingen te voorkomen. Dat blijkt uit de resultaten van een groot langdurig Europees onderzoek die net in Amerika bekend zijn gemaakt.


Eerder werd al duidelijk dat lang niet alle vrouwen die standaard chemotherapie voorgeschreven kregen, daar baat bij hadden. Uit deze vijfjarige studie onder zo'n 6700 patiŽnten in 9 Europese landen blijkt volgens onderzoeker Laura van 't Veer dat zelfs 46 procent met een vroeg stadium 'hormoongevoelige' kanker de 'chemo' die nu nog overwogen wordt niet nodig heeft. ,,Dat percentage is nog groter dan we verwachtten.''

Laboratoriumtest
De studie is een uitvloeisel van onderzoek naar het dna van borstkankertumoren waar Van 't Veer en anderen vanuit het Antoni van Leeuwenhoek al decennia mee bezig zijn. Daaruit blijkt dat sommige tumoren tot uitzaaiingen leiden en andere niet. Het verschil tussen de ene en de andere soort kan via een speciale laboratoriumtest met de naam 'MammaPrint' worden vastgesteld. Bij die test worden 70 genen van een stukje tumorweefsel nauwkeurig onderzocht en vastgesteld hoe die zich gedragen.

Ellende
De test is al vanaf 2005 beschikbaar dus Van 't Veer gaat ervanuit dat nog meer vrouwen dan voorheen van de nieuwe kennis kunnen profiteren. ,,Vrouwen hoeven niet meer te worden 'overbehandeld' zoals vroeger wel gebeurde.'' Dat scheelt volgens haar heel veel ellende voor de patiŽnten zelf, omdat 'de behandeling zeer belastend kan zijn'. En het scheelt kosten voor werkgevers en gezondheidszorg.

,,Er hoeft geen chemotherapie meer te worden uitgeschreven en vrouwen hoeven zich niet tijdelijk ziek te melden.'' Jaarlijks krijgen 14.000 vrouwen in Nederland borstkanker: 80 procent daarvan heeft de 'hormoongevoelige' variant.




Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


april 16, 2016, 16:12:36
#11
Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

bij het kanker inloophuis van de Vu staat n heel groot bord ....Kanker gaat nooit over ,ook al ben je genezen

Vind het heel treffend , elke controle komt het duveltje weer boven ....ze zullen toch niks vinden

Gelogd
leef het leven


april 16, 2016, 13:10:01
#10
Anny Schilder: Ik ben bang voor kanker, maar geen zeikwijf

interview Bij Anny Schilder werd twee jaar geleden borstkanker geconstateerd. ,,Alsof twee handen je bij je lurven pakken. Zo: jij mag niet meer meedoen." Maar ze vocht terug en is kankervrij. ,,Hoeveel mensen je ook om je heen hebt - je bent altijd alleen." Een gesprek thuis in Volendam.


,,Nooit smeerde ik me in Spanje in. Ik verbrand niet snel. Maar het was zo heet, ik moest wel. Toen voelde ik een knobbeltje in mijn borst.   
Dan schiet het door je heen: het zal toch niet... Tegelijk denk je: nee, dit gebeurt mij niet. Ik krijg alles, maar geen kanker. Vorige week had ik het er met de moeder van Simon Keizer over. Zij heeft lymfeklierkanker. Ik zei: waarom uitgerekend ik? Zij zei: ik redeneer andersom. Waarom ik niet? Dat is waar. Je denkt dat het je nooit overkomt.

Ik ben deze week op controle geweest. Alles was goed, rustig. Maar als ik naar het ziekenhuis moet, sta ik stijf van de zenuwen. Ik kan mijn sleutels niet meer vinden. Stoot dingen om. Of mijn mobieltje valt in de wc.

Ik neem niemand meer mee. In gezelschap stop ik het weg. Maak ik grapjes, word ik gezellig. Niet de  manier om ermee om te gaan. Ik volg nu een cursus mindfulness. Met lotgenoten praat je over je ziekte. Dat doe je thuis niet. Daar gaat het leven door.

Mindfulness sleept me erdoorheen, houdt me op de been. Maar het is confronterend. Je word je bewust van de situatie. Het wordt echt, zal ik maar zeggen. Ik moet nog twee sessies, maar voel dat het helpt. Je hoeft niet meer in jezelf te graven met al je verdriet. Je hebt iets om op te bouwen. 

In 2014 werd ik geopereerd. Borstamputatie. Weg ermee! Al hadden ze er alle twee af gemoeten. Gelukkig geen uitzaaiingen. Maar de angst nestelt zich in je hoofd. Het zit ergens in een doosje dat zo weer open kan.

Ik heb 9 procent kans op terugkeer. Dat doosje, je draagt het de rest van je leven mee. Maar ik zorg er voor dat het geen bezit van mij neemt.

Mijn eerste vier chemokuren wa≠ren loodzwaar. Daarna volgden er nog twaalf. Die chemovloeistof was roze - mijn lievelingskleur. Dat zie je ook in mijn huisje. Maar ik kon op een gegeven moment geen roze meer zien. Het infuus moest achter me staan.

Hondje
Thuis dwong ik mezelf elke ochtend met Rico, m'n hondje, te wandelen. Dan verbruik je wel alle energie voor de rest van de dag. Je doet wel je dingetjes, maar je bent doodop.

Daarna ging ik op vakantie. Finland. Met chemo moet je oppassen met de zon, hŤ? Prachtig mooi land. Terug wilde ik m'n leven oppakken waar het was gestopt. Vergeet het maar. Ik stortte compleet in.
Je bent zo verschrikkelijk alleen. Hoeveel mensen je ook om je heen hebt. Familie, vrienden, ze kwamen allemaal langs. Maar ze gingen ook  weer naar huis. Dat was vreselijk.

Bovendien moesten Jan Keizer en ik op tournee door Zuid-Afrika. Ik dacht: dat trek ik nooit. Ik durfde  niet. Toen zei mijn arts: Anny, er is maar ťťn manier om er achter te komen of je het kunt. Ga! 
Het was daar geweldig. Ik voelde me weer helemaal de koningin van het levenslied. In 12 dagen traden we tien keer op. Pittig, maar o zo leuk. Daarna naar RoemeniŽ, waar BZN ook nog enorm populair is. Ook dat ging hartstikke goed.

Terug in Nederland, het was rond kerst, kreeg ik een terugslag. Totale paniek. Bang dat de kanker terugkeerde. Dat ik zou doodgaan. Ik ben als de dood voor de dood. Toen werden ook nog eens de amandelen van mijn zoon Juan geknipt. Dat ging mis, bloedingen. In het ziekenhuis kwam alles weer terug.

Thuis lag ik met mijn volle verstand op bed, maar toch zů angstig. Ik kon wel uit het raam springen. Weet je wat ik toen deed? Het klinkt stom, maar ik riep mijn moeder, die 4 jaar geleden is overleden. 'Moeder', zei ik, 'ik heb altijd alles voor jou gedaan. Altijd voor je klaargestaan. Maar nou moet jij me helpen.'

Mens, ik was zů woedend op het leven. Zo verschrikkelijk kwaad. Niet op mijn omgeving, maar diep in mezelf. Iemand zei dat ik alles moest opschrijven. 'Helpt bij mij niet', riep ik. Toch deed ik het. Ik lag vrijdagavond op bed, kon niet slapen. Hartstikke kwaad, tegen het overgeven aan. Toen pakte ik een blocnote en schreef alles op wat in me opkwam. De smerigste woorden zaten erbij. Daarna viel ik in slaap.

's Ochtends heb ik de bladzijden eruit gescheurd. Het was me te grof. Maar bevrijdend werkte het wel. Ik heb koffiegezet, ben op de bank gaan zitten en heb tegen mezelf gezegd: en nou is het afgelopen! Doe even normaal, idioot. Kijk, ik ben geen zeikwijf. Ik pak mezelf elke keer weer op.

Genieten
Ik weet wel: mijn onbezonnen leven is over. 'Toekomst' bestaat niet. Ik geniet elke dag, denk niet aan morgen. Ik heb veel steun aan Juan, mijn dochter Anja en schoonzoon Jan. En mijn kleindochter Ella van 3. Die kleine schat is mijn vriendin. Ik heb het haar niet verteld. Niet aan zo'n kleintje. Heb wel in haar omaboek geschreven dat ik in het ziekenhuis lag. En dat mama later wel vertelt waarom.

Ik zat met Ella in de auto. Mijn pruik op - na 10 dagen was al m'n haar weg. Ook de haartjes op m'n huid. Zo'n raar gezicht. Thuis had ik een petje op, soms gewoon op m'n kale kop. Dat zag Ella allemaal. Toen ik m'n pruik op had zei ze: 'Oma, wat zit je haar mooi... Ze snapte er niks van. Maar het deed me zo goed.

Nu is m'n haar helemaal terug. Als ik het niet bijwerk, ben ik grijs als een deur. Ben wel 57, hoor.

Weet je wat me zo opvalt als je ziek bent? Dat iedereen zo lief voor je is. Je hoeft niks uit te leggen, ze begrijpen het. Ach, mensen zijn zo slecht nog niet.





Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


maart 05, 2016, 01:03:57
#9
Wetenschappers vinden achilleshiel van kanker

LONDEN - Britse wetenschappers denken dat ze de achilleshiel van kanker te pakken hebben. Dat is de cruciale conclusie van hun langjarige onderzoek naar de bestrijding van de ziekte.


Het immuunsysteem van het menselijk lichaam kan worden ingezet om kanker met succes te bestrijden, zelfs wanneer de ziekte een vergevorderd stadium heeft bereikt, aldus de onderzoekers van het prestigieuze University College London in een verklaring. Ook snel muterende tumoren zoals longkanker kunnen in de toekomst worden bestreden.
Immuuntherapie

Het immuunsysteem kan in principe elke kankercel in een tumor herkennen en daarna vernietigen, daarvan zijn de onderzoekers inmiddels overtuigd. Deze zogenoemde immuuntherapie zal op termijn de bestrijding van kanker met medicijnen vervangen. Kankercellen verschillen enorm van elkaar. Door het immuunsysteem te vaccineren, kan het Šlle kwaadaardige cellen herkennen en vernietigen.

De eerste tests met patiŽnten worden over twee jaar gehouden.



Bron:Telegraaf

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 27, 2016, 12:45:02
#8
De man met tumorhumor, die ondanks alles 46 jaar werd

KankerpatiŽnt Jurg de Beijer leefde bijna zijn hele leven in de blessuretijd. Hij was als jongetje al opgegeven, maar werd 46 jaar. De Beijer, die deze week overleed, kreeg landelijke bekendheid toen hij in theatershows met veel zelfspot sprak over zijn ziekte.

Twee weken geleden trouwde Jurg met zijn grote liefde Irene. Midden in de Rotterdamse haven gaven ze elkaar het jawoord, omringd door vrienden en familie. De Brabander is dan al ernstig verzwakt. ,,De kanker zit in mijn hele ruggenmerg. lk heb constant ontstoken hersenvliezen en ben vanaf mijn middel verlamd. Mijn benen voelen nog wel iets. Ik kan met mijn voeten het ritme van John Mayer's Vultures meetappen!" schrijft hij rond die tijd aan zijn vrienden.

Op de bruiloft wordt gehuild en gelachen. Vooral dat laatste, want Jurg was een rasoptimist, beschrijven zijn vrienden.De strijd tegen de kanker begint wanneer hij 6 jaar is. 'Ga maar naar huis' zeggen de dokters. Ze geven Jurg nog zes weken. 'Heb nog even tijd met elkaar'. Maar de weken worden jaren. Hij wordt geregeld in het ziekenhuis opgenomen, ondergaat meerdere operaties maar krabbelt elke keer weer op.

Monstertje
De kanker was voor de Tilburger een naargeestig monstertje waar hij weigerde aan toe te geven. ,,Jurg wilde niet dat de ziekte zijn leven zou beheersen, dat het zijn karakter zou bepalen", vertelt Jan Dirk Stouten. De voetbalverslaggever was goed bevriend met Jurg. Ze waren van plan om volgende maand samen het theater in te gaan. Walhalla in Rotterdam was al afgehuurd.

Het theater zou niks nieuws zijn voor Jurg. Meerdere malen stond hij met zijn show Chemopuur op de planken. Door het verhaal te vertellen over zijn eigen leven als chemokind probeerde hij mensen duidelijk te maken hoe je met een onvermoeibaar doorzettingsvermogen en goede vrienden altijd je weg kan vinden. Hij wilde duidelijk maken wat voor kracht er kan zitten achter een beperking. ,,Je kunt niet bepalen wat je overkomt, maar wel hoe je met de ervaring omgaat."

Tumorhumor
Geen betere humor dan tumorhumor, was een van zijn uitspraken. Zo noemde hij zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte', omdat van buiten niks bijzonders aan hem te zien was. Deze zelfspot en positieve kijk op het leven klinkt ook door bij zijn vrienden: ,,Hij genoot van alles, hoe ziek hij ook was", zegt Stouten. Accepteren dat de kanker won, vond Jurg moeilijk. Twee weken voor zijn dood zei hij: ,,Ik weet dat ik kan vechten tegen de ziekte, maar ik denk niet dat ik er ook aan kan toegeven."

De bruiloft van Jurg en Irene werd ondanks alles uitbundig gevierd. Isa (11) en Eva (7), dochters uit een eerder huwelijk, maakten een belangrijk deel uit van de plechtigheid. De twee zijn Jurg zijn grootste trots. Om ze ook zijn overlijden genoeg wijsheid mee kan geven, trommelde hij vlak voor zijn dood zijn vijftig beste vrienden op.

,,Jurg heeft ons allemaal een voor een gevraagd of de meisjes ons later mogen bellen. Om advies te vragen over het leven, hun carriŤre, de liefde", vertelt Stouten. " Het was zijn overdracht van levenslang advies aan zijn dochters, maar dan via anderen. Hij kon het niet verkroppen dat hij er niet altijd voor ze zou zijn. Het was een apetrotse vader. We zijn vorige week met zijn vijftigen op de foto gegaan. Zijn dochters kunnen ons altijd bellen. Dag en nacht."



Bron:AD

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 27, 2016, 12:42:38
#7
Het jongetje dat al 100 keer dood had moeten zijn

 Als alle diagnoses waren uitgekomen, was Jurg de Beijer al honderd keer gestorven. Op zijn zesde kreeg hij kanker en werd zijn ouders verteld dat hij nog een paar weken te leven had. Een doodvonnis dat zich nog vele keren zou herhalen. Inmiddels is De Beijer 44. In een theatertour vertelt hij over zijn 'reservetijd', die elk moment voorbij kan zijn.


Jurg de Beijer noemt zichzelf wel eens een 'undercover gehandicapte'. Tot zijn kin is er niets opmerkelijks aan hem te zien. Een goedgehumeurde, kale vent met hooguit wat groot uitgevallen oren, grapt hij dan. Maar onder zijn shirt is zijn lijf een soort vulkanisch gebied, aangetast door de vele bestralingen en operaties die hij vanaf zijn zesde heeft ondergaan.

Raadsel
Artsen staan voor een raadsel. Jurg had al lang dood moeten zijn. Op zijn zesde zien ze het vrolijke blonde kereltje voor het eerst in de spreekkamer. Hij kan niet meer plassen, wat te wijten blijkt aan prostaatkanker. Jurg heeft dan nog 6 weken te leven.

'Ga maar naar huis. Hij is binnenkort jarig. Heb nog even tijd met elkaar,' luidt de boodschap voor zijn ouders. Die weigeren dat te accepteren en rijden midden in de nacht naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, voor een second opinion.

De kleine Jurg zit op de achterbank, klaarwakker. Bij de ingang blijft zijn blik hangen bij een grote, rode knop. 'Toen die werd ingedrukt, stierf een 6-jarig jongetje en werd een chemokind geboren.'

Theater
Met die scŤne zal hij op 20 juni ook zijn theatervoorstelling Chemopuur beginnen in Rotterdam. De Tilburger heeft al een paar optredens achter de rug, maar na de massale belangstelling boekte hij een extra voorstelling in de stad waar hij zijn halve leven in het ziekenhuis lag.

'Mijn verhaal was in de eerste plaats bedoeld voor mijn twee dochtertjes, Isa (10) en Eva (6). Ik zal naar alle waarschijnlijkheid geen 65 worden. Mijn lichaam kan me elk moment in de steek laten. Als dat gebeurt, wil ik dat ze weten wie hun vader is geweest.'

Aan de hand van dagboekfragmenten en foto's vertelt hij over zijn tijd in het ziekenhuis. Van zijn eerste nacht 'op zaal', waar hij huilend om zijn ouders schreeuwt, tot zijn eerste katheter, de eerste infuusnaald onder zijn huid, zijn blonde lokken die uitvallen en de zusters die hem een vette knipoog geven als hij er doorheen zit.

Aanwezigheid van de dood
In een 2 uur durende voorstelling vertelt Jurg over de aanwezigheid van de dood, die hij als 6-jarige nog niet kan beschrijven. 'Ik wist pas dat ik echt ziek was toen het aantal ansichtkaarten toenam en het aantal bezoeken afnam.'

Bijna alle vrienden die Jurg in het ziekenhuis maakt, gaan dood, maar zelf overleeft hij. Van zijn zesde tot zijn dertiende is de jongen meer in het ziekenhuis dan op school. 'Van de artsen hoorde ik steeds opnieuw: het is een wonder dat je er nog bent.'

Kankervrij, lichaam stuk
Op zijn dertiende komt hij thuis, in het Brabantse Rijen. Hij is kankervrij, maar zijn lichaam is stuk. 'Ik was klein, mager, had een hoge stem en geen baardgroei. Dat is vreselijk als je in de puberteit zit. Maar ik merkte na een tijdje dat ik ook iets bijzonders te bieden had. Door mijn ziekte had ik meer diepgang dan leeftijdsgenootjes. Dat trok aan.'

Hij krijgt zelfs verkering, maar dat houdt niet lang stand. 'Haar ouders zeiden tegen mijn vriendinnetje: wat voor toekomst heeft deze jongen? Mijn ratio begreep dat wel, maar het voelde zo kut.'

Jurg is ook kwaad op de overheid. 'Bij het GAK werd mij steeds gezegd: neem een wa-jonguitkering en geniet nog even van het leven. Maar ik wilde werken. Later, toen ik een eigen zaak wilde beginnen, namen verzekeraars mij niet serieus. Brandende huizen worden niet verzekerd, zeiden ze.'

Sterker door het verleden
De Brabander, die nadien nog verschillende keren doodziek in het ziekenhuis ligt, blijft knokken. Hij studeert Personeel en Arbeid, krijgt een vaste vriendin, begint een eigen zaak in coaching op de werkvloer en krijgt tegen alle verwachting in twee dochters.

'Het klinkt misschien gek, maar ik ben heel gelukkig dat ik kanker heb gehad. Door mijn verleden ben ik sterker, draai ik mee in de samenleving en ben ik een succesvolle ondernemer. Ik ben niet alleen een kind met een kankerverhaal. Mijn verhaal gaat over dromen en doelen behalen.'

'Kankerhumor'
Zijn voorstelling Chemopuur is niet alleen maar zwaar, benadrukt Jurg. Dollen met de verpleging en lotgenootjes hield hem destijds overeind. Hij glimlacht bij de gedachte aan een ziek maatje, dat jarenlang beweerde dat in de kelder van het ziekenhuis de dode kinderen lagen.

'Elke keer als we met de lift naar -2 gingen, trok hij sprintje en kwam gillend terug. Pas veel later hoorde ik dat daar de keuken was. Die weeÔge geur daar, dat waren de aardappels.' Hij grijnst. 'Kankerhumor, noem ik dat.'




Bron:AD  van  10-6-14

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 04, 2016, 16:36:09
#6
Nederland bij hoogste kankersterftes in Europa

 Ruim drie op de tien Nederlanders overlijden aan kanker. Dat is het op een na hoogste percentage in de Europese Unie.


Alleen in SloveniŽ sterven relatief meer personen aan kanker, blijkt uit cijfers die Eurostat, het statistiekenbureau van de EU, woensdag heeft bekendgemaakt. RoemeniŽ, Litouwen en Bulgarije hebben het laagste aandeel kankersterftes in de EU.

Kanker als doodsoorzaak voor mensen onder de 65 jaar is in Nederland zelfs het hoogste in heel Europa, namelijk 47 procent. Voor mensen ouder dan 65 jaar staat Nederland op een tweede plek.

Jaarlijks overlijden bijna 1,3 miljoen Europeanen aan kanker, waarvan ruim 700.000 mannen en 570.000 vrouwen. Kanker is in Europa voor ťťn op de vier personen de doodsoorzaak.

Vormen van kanker

Longkanker is in Nederland de meest voorkomende fatale vorm van kanker met 27 procent. Ook overlijden veel personen aan darmkanker (12 procent), borstkanker (7 procent), alvleesklierkanker (6 procent) en prostaatkanker (6 procent).

Van alle vrouwen die aan kanker overlijden, had 16 procent borstkanker. Bij mannen is longkanker in 26 procent van de gevallen de doodsoorzaak.

"In Nederland rookt nog steeds 23 procent van de volwassen bevolking. Dat aantal ligt in andere landen vaak lager", zegt KWF Kankerbestrijding tegen NU.nl. "Ook het sterftecijfer van longkanker is hoog, slechts 17 procent van de mensen die de diagnose longkanker krijgt, is na vijf jaar nog in leven. Deze cijfers geven de urgentie aan voor ons om roken te ontmoedigen."




Bron:NU.nl

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 04, 2016, 11:46:21
#5
Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling.

Dat is inderdaad waar , maar als je in zo,n traject zit ben je eigenlijk alleen maar bezig hoe overleef ik
Ik loop nu ook wel tegen dingen aan .....heb nu wat problemen met het hart ,wat inderdaad met bestraling en chemo te maken heeft...... maar ik heb nog steeds n fijne begeleiding ,en kan alles vragen , misschien was die informatie van te voren beter geweest , alleen weet ik niet of ik het allemaal gehoord zou hebben ......en mijn keuze was toch denk ik niet anders geweest

Gelogd
leef het leven


februari 04, 2016, 02:37:55
#4


.[youtube=580,385]//www.youtube.com/embed/0HKeIOLQW2A?rel=0[/youtube]

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 04, 2016, 02:37:33
#3
Veel kankerpatiŽnten niet betrokken bij chemo-besluit

AMSTERDAM - Ruim de helft van de ooit met chemotherapie behandelde (ex-)kankerpatiŽnten is niet te spreken over de langetermijneffecten van deze middelen. De vaak nog late bijwerkingen, zoals bijvoorbeeld huid- en darmproblemen, vielen hen dikwijls tegen.


Dat blijkt uit onderzoek van de Stichting kanker.nl en de Universiteit van Amsterdam (UvA). De enquÍte onder ruim elfhonderd 50-plussers vond plaats vanwege Wereldkankerdag, donderdag. Bijna de helft van de patiŽnten (45 procent) constateert na de behandeling dat zij mťťr hadden willen weten over die effecten, die zich maanden of soms nog jaren na de behandeling kunnen voordoen.

Conclusie van het onderzoek, gepubliceerd in Plus Magazine: patiŽnten weten te weinig over hun chemotherapie, zowel vůůr, tijdens als na de behandeling. ,,Dit kan tot gevaarlijke situaties leidenĒ, stelt kanker.nl . ,,Informatie, kennis en ervaringen van anderen, helpen om de behandeling beter te doorstaan.Ē En Julia van Weert, hoogleraar gezondheidscommunicatie aan de UvA, voegt daaraan toe: ,,Velen (54 procent) weten niet dat ze het ziekenhuis moeten bellen wanneer zich bijvoorbeeld koorts voordoet. Dat kan namelijk ernstige complicaties geven.Ē

Een derde van de patiŽnten bleek geheel niet betrokken bij het doktersbesluit om tot chemotherapie over te gaan. Circa 86 procent van de patiŽnten uit het onderzoek verklaarde: ,,Het stond van meet af aan vast dat ik met chemotherapie behandeld zou worden. Dat was nu eenmaal íhet beste voor meí, werd me gezegdĒ. Bijna een kwart (23 procent) kreeg geen enkele informatie over de (effecten van) chemo.

PatiŽnten zouden zich vrij moeten voelen een ítime-outí te vragen. Zodat zij alle informatie op zich kunnen laten inwerken om sŠmen met de arts een afgewogen besluit te nemen over de te volgen behandeling, stelt Kanker.nl . ,,Als patiŽnten weten dat ze bedenktijd kunnen vragen, is die tijd te gebruiken om wel goede informatie te vergaren over voor- en nadelen, alternatieven, alarmsignalen en zelfhulptips met betrekking tot chemotherapie,Ē zegt Marjolijn Swart van Kanker.nl. ,,Veel patiŽnten denken dat die tijd er niet is, maar die is er vaak wel. Een week wachten kan niet altijd kwaad. Wij adviseren patiŽnten hun arts hiernaar te vragen.Ē




Bron:Telegraaf



Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 04, 2016, 02:29:57
#2
Over Wereldkankerdag

Wereldkankerdag (4 februari) is door de Union for International Cancer Control (UICC) uitgeroepen tot internationale bewustwordingsdag waarop mensen in de hele wereld stilstaan bij kanker. Deze dag is officieel gemarkeerd om het bewustzijn rondom kanker te vergroten en om preventie, detectie en behandelingen aan te moedigen, maar ook om het belang van een goede kwaliteit van leven voor mensen met kanker te onderstrepen. De UICC is de internationale organisatie voor kankerbestrijding, waarbij meer dan 800 lid-organisaties zijn aangesloten.


Deze website is een initiatief van een aantal organisaties die zich inspannen voor (verbetering van) preventie van kanker, (onderzoek naar) de behandeling van de ziekte en de kwaliteit van leven van mensen met kanker en hun naasten. Door het gezamenlijk presenteren van de Wereldkankerdag-activiteiten willen wij de bewustwording rondom kanker vergroten en stimuleren dat mensen met kanker en hun naasten de weg naar passende zorg en ondersteuning weten te vinden.

Bron: http://www.wereldkankerdag.nl/

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


februari 04, 2016, 02:28:00
#1
« Laatst bewerkt op: maart 04, 2017, 16:00:11 door Bobbie »

Gelogd
________ Zon, Storm of Regen ____ Mijn P.C. is een Zegen ________


Nowlive.eu

Kanker
« Reactie #1 Gepost op: februari 04, 2016, 02:28:00 »